Μείζον θέμα για το μέλλον της Νέας Ιωνίας και των αστικών δήμων χαρακτήρισε την κατοχύρωση των ελεύθερων χώρων ως δημόσιων ο δήμαρχος Νέας Ιωνίας, Παναγιώτης Μανούρης, με αφορμή την αλλαγή του σχετικού νομοθετικού πλαισίου για τις απαλλοτριώσεις.
Όπως σημειώνει στη νέα του δήλωση, η νομοθετική ρύθμιση επιτρέπει πλέον σε ιδιοκτησίες με τουλάχιστον 15ετή δέσμευση να υποβάλουν αίτηση για άμεση απαλλοτρίωση ή για άρση της δέσμευσης. Ωστόσο, ο δήμος αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια λόγω της έλλειψης επαρκών οικονομικών πόρων για την υλοποίηση των απαλλοτριώσεων.
Οικονομικά προβλήματα και αναζήτηση λύσεων
Ο κ. Μανούρης επεσήμανε ότι η μείωση των πόρων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατά 50% από το κεντρικό κράτος έχει καταστήσει ιδιαίτερα δύσκολη την εξεύρεση χρηματοδότησης για τις απαλλοτριώσεις. Παράλληλα, ανέφερε πως οι ενδεχόμενες πηγές χρηματοδότησης περιορίζονται είτε στο κράτος – το οποίο, όπως αναφέρει, αρνείται να συνδράμει – είτε στους δημότες μέσω του δημοτικού προϋπολογισμού.
«Επειδή σχεδόν κανένας Δήμος δεν έχει διαθέσιμα, οι δυνατότητες είναι είτε μέσω ενός ειδικού τέλους απαλλοτριώσεων είτε μέσω δανεισμού από Τράπεζες», τόνισε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος. Διατύπωσε ωστόσο επιφυλάξεις για την επιβολή ειδικού τέλους, δεδομένης της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας, και άφησε να εννοηθεί ότι ο δανεισμός κατά περίπτωση αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική επιλογή προς το παρόν.
Αντίκτυπος στη διαμόρφωση του αστικού χώρου
Η κατοχύρωση ελεύθερων χώρων ως δημόσιων παραμένει βασικός στόχος της δημοτικής αρχής, σύμφωνα με τον δήμαρχο, καθώς επηρεάζει καθοριστικά την ποιότητα ζωής των κατοίκων και τις προοπτικές βιώσιμης αστικής ανάπτυξης. Ωστόσο, η απουσία οικονομικής υποστήριξης από το κράτος και οι περιορισμοί των δημοτικών προϋπολογισμών δημιουργούν σημαντικά εμπόδια στην άμεση υλοποίηση των σχετικών απαλλοτριώσεων.
Η δήλωση αυτή του δημάρχου Νέας Ιωνίας αναδεικνύει τα διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην προσπάθειά τους να διασφαλίσουν κοινόχρηστους χώρους και να αναβαθμίσουν το αστικό περιβάλλον, σε ένα πλαίσιο διαρκώς μειούμενων πόρων.
