Η επιλεκτική στήριξη της Αυτοδιοίκησης και το “μπλόκο” στο Ελληνικό – «Δύο μέτρα και δύο σταθμά» στο παραλιακό μέτωπο

Η επιλεκτική στήριξη της Αυτοδιοίκησης και το “μπλόκο” στο Ελληνικό – «Δύο μέτρα και δύο σταθμά» στο παραλιακό μέτωπο

Σε πεδίο έντονης πολιτικής και αυτοδιοικητικής αντιπαράθεσης εξελίσσεται η διαχείριση του παραλιακού μετώπου της Αττικής, με αφορμή το άρθρο 339 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση. Ενώ το σύνολο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης εμφανίζεται ενωμένο απέναντι στις κυβερνητικές ρυθμίσεις που αφαιρούν αρμοδιότητες από τους Δήμους υπέρ του Υπουργείου Τουρισμού, μια εσωτερική «μάχη» μεταξύ γειτονικών Δήμων έρχεται να αναδείξει σοβαρές αντιφάσεις στις αρχές που επικαλούνται οι αιρετοί.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται η στάση των Δήμων Γλυφάδας και Αλίμου. Οι δύο συγκεκριμένοι Δήμοι, ενώ πρωτοστατούν στις διαμαρτυρίες κατά των κυβερνητικών παρεμβάσεων στο όνομα της αυτονομίας των Δήμων και της προστασίας του παραλιακού μετώπου, την ίδια στιγμή επιχειρούν να «μπλοκάρουν» δικαστικά στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) τα έργα αξιοποίησης στην παραλία του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης.

Το χρονικό της αντιπαράθεσης και το παράδοξο του ΣτΕ
Το ζήτημα λαμβάνει πρωτοφανείς διαστάσεις για τα αυτοδιοικητικά χρονικά. Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης, η έκταση στην οποία σχεδιάζονται τα έργα αποτελεί ιδιόκτητο οικόπεδο του Δήμου και του έχει αποδοθεί κατ’ αποκλειστικότητα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει καμία εμπλοκή του Υπουργείου Τουρισμού ή άλλου κρατικού φορέα, γεγονός που καθιστά το έργο μια καθαρά εσωτερική, αυτοδιοικητική πρωτοβουλία με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της περιοχής.
Ωστόσο, η προσφυγή των Δήμων Γλυφάδας και Αλίμου στο ΣτΕ δημιουργεί ένα εύλογο ερώτημα αρχής: Ποια είναι τελικά η θέση της Αυτοδιοίκησης για τη διαχείριση των παραλιών;
Αυτοδιοικητικοί κύκλοι σχολιάζουν καυστικά πως δημιουργείται η εντύπωση ότι «οι παραλίες πρέπει να αξιοποιούνται από τους Δήμους, εκτός αν πρόκειται για τον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης». Η επιλεκτική αυτή ευαισθησία αφήνει έκθετους όσους υποστηρίζουν ότι προασπίζονται τα συμφέροντα των τοπικών κοινωνιών, καθώς εμφανίζονται να αρνούνται σε έναν γειτονικό Δήμο το δικαίωμα που οι ίδιοι διεκδικούν από την κεντρική διοίκηση.

«Δεν εγκαταλείπουμε τον σχεδιασμό μας»
Η πλευρά του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης εμφανίζεται αποφασισμένη να μην υποχωρήσει μπροστά στις δικαστικές και πολιτικές πιέσεις των γειτονικών δήμων. Στελέχη της δημοτικής αρχής ξεκαθαρίζουν σε αυστηρό τόνο πως όσοι πιστεύουν ότι θα αναγκάσουν τον Δήμο να εγκαταλείψει τον αναπτυξιακό του σχεδιασμό για την παραλία «είναι βαθιά γελασμένοι».
Το ρεπορτάζ αναδεικνύει μια βαθιά κρίση αξιοπιστίας στους κόλπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Όταν οι αρχές της αυτονομίας και του υγιούς ανταγωνισμού εφαρμόζονται αλά καρτ και ανάλογα με το ποιος Δήμος θίγεται κάθε φορά, το κοινό μέτωπο των Δήμων απέναντι στην κεντρική εξουσία αποδυναμώνεται.
Η υπόθεση αναμένεται να έχει συνέχεια, τόσο στις δικαστικές αίθουσες του ΣτΕ όσο και στο πεδίο της δημόσιας διαβούλευσης του νομοσχεδίου, με το Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης να προειδοποιεί ότι «θα επανέλθει» δυναμικά.