• Σύμφωνα με τη νέα έκθεση του ΟΟΣΑ, ένας μέσος μισθωτός στην Ελλάδα με δύο παιδιά, έχει την 4η υψηλότερη «φορολογική σφήνα», ως συνολική επιβάρυνση του κόστους εργασίας από φόρους και εισφορές.

Η φετινή ετήσια έκθεση του ΟΟΣΑ, για τη φορολογική επιβάρυνση των μισθών «Taxing Wages 2026», αποδεικνύει ότι οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να βρίσκονται σε αισθητά χειρότερη κατάσταση από τους συναδέλφους τους στις περισσότερες ανεπτυγμένες οικονομίες.

Παρά την οριακή βελτίωση της θέσης των μισθωτών το 2025, η συνολική επιβάρυνση των μισθών από φόρους, κρατήσεις και εισφορές, η λεγόμενη «φορολογική σφήνα» (tax wedge), παραμένει πολύ υψηλότερη του μέσου όρου του ΟΟΣΑ.

Η επιβάρυνση είναι συγκριτικά μεγαλύτερη για τις οικογένειες με παιδιά, που απολαμβάνουν πολύ λιγότερες ελαφρύνσεις από ό,τι οι οικογένειες μισθωτών σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Ως «φορολογική σφήνα» ή φορολογική επιβάρυνση στο μισθό, ορίζεται η διαφορά μεταξύ του συνολικού κόστους εργασίας για τον εργοδότη και του καθαρού εισοδήματος που λαμβάνει ο εργαζόμενος, εκφρασμένη σε ποσοστό.

Στη «φορολογική σφήνα» συμπεριλαμβάνονται οι κρατήσεις από τον μικτό μισθό (φόρος εισοδήματος, κοινωνική ασφάλιση) και οι εργοδοτικές εισφορές, ενώ αφαιρούνται τα οικογενειακά επιδόματα.

Τι δείχνει η έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα
Με βάση τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, που αφορούν το 2025, στην Ελλάδα, ένας άγαμος εργαζόμενος με μέσο μισθό επιβαρύνεται με φορολογική σφήνα 39,3%. Πρόκειται για ένα ποσοστό ελάχιστα μειωμένο σε σχέση με το 2024, μόλις κατά -0,16 ποσοστιαίες μονάδες (από 39,5%).

Αυτό σημαίνει ότι αν ένας εργοδότης ξοδεύει 100 ευρώ για να απασχολεί κάποιον, μόνο τα 60,7 ευρώ φτάνουν στην τσέπη του εργαζόμενου ως πραγματικές αποδοχές. Τα υπόλοιπα πηγαίνουν στο κράτος, μέσω φόρου εισοδήματος και ασφαλιστικών εισφορών εργαζόμενου και εργοδότη.

Συνολικά, στην Ελλάδα ο φόρος εισοδήματος και οι εισφορές κοινωνικής ασφάλισης είναι το 72% της συνολικής «φορολογικής σφήνας», έναντι 77% στον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

Αυξήθηκε σε βάθος χρόνου η φορολογική σφήνα
Η ελάχιστη υποχώρηση της φορολογικής σφήνας το 2025, προήλθε αποκλειστικά από τη μικρή αποκλιμάκωση των ασφαλιστικών εισφορών, και όχι από κάποια στρατηγική αλλαγή στη φορολόγηση της εργασίας. Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος αυτής της «ελάφρυνσης», σε μηνιαίο μισθό 1.500 ευρώ μεικτά, αντιστοιχεί σε λιγότερα από 3 ευρώ το μήνα.

Αν δούμε την εικόνα σε βάθους χρόνου, η κατάσταση επιδεινώνεται αντί να βελτιώνεται.

Από το 2000 έως το 2025, η φορολογική επιβάρυνση εργασίας στον ΟΟΣΑ μειώθηκε κατά 1 ποσοστιαία μονάδα. Στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 0,6 μονάδες.

Το ένα χέρι εισπράττει φόρους, το άλλο δίνει επιδόματα
Η δημοσίευση της έκθεσης συνέπεσε με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις για νέες έκτακτες ενισχύσεις σε οικογένειες με παιδιά. Το εφάπαξ επίδομα των 150 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο, που θα δοθεί με εισοδηματικά κριτήρια, είναι μια ελάχιστη οφειλόμενη ανακούφιση, καθώς με βάστη τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, οι ελληνικές οικογένειες με παιδιά εμφανίζονται ως η πλέον αδικημένη κατηγορία εργαζομένων σε όλη την ευρωζώνη.

Όμως η όλη λογική των επιδομάτων, θυμίζει τη λαϊκή παροιμία «Να σε κάψω Γιάννη, να σ’αλείψω μέλι» (ή λάδι, ανάλογα με την εκδοχή). Έτσι και το φορολογικό σύστημα στην Ελλάδα, πρώτα «καίει» τις οικογένειες των μισθωτών με παιδιά, ιδίως όσους έχουν μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, με υψηλή φορολογία και κρατήσεις που δεν αντιστοιχούν στο ύψος των παροχών.

Παράλληλα, επιβαρύνει δυσανάλογα τις πιο φτωχές οικογένειες με τους έμμεσους φόρους, που θεωρούνται οι πιο «ταξικά άδικοι» – ιδίως σε ό,τι αφορά τον ΦΠΑ σε βασικά αγαθά. Στη συνέχεια, ανάλογα με τη συγκυρία και την πολιτική και επικοινωνιακή σκοπιμότητα, το κράτος επιστρέφει ένα μικρό μέρος αυτών των απωλειών, με τη μορφή επιδοματικής πολιτικής

Πιο βαριά η φορολογική σφήνα για τις οικογένειες με παιδιά
Για ζευγάρι με έναν μισθωτό με μέσο μισθό, και δύο παιδιά, το καθαρό εισόδημα στην Ελλάδα αντιστοιχεί στο 76,2% του μεικτού.

Στον ΟΟΣΑ, το ίδιο νοικοκυριό κρατά κατά μέσο όρο το 85,3% — δηλαδή σχεδόν 9 μονάδες περισσότερο.

Η ελάφρυνση λόγω παιδιών στην Ελλάδα είναι μόλις 1,9 ποσοστιαίες μονάδες. Στον ΟΟΣΑ οι ελαφρύνσεις φτάνουν τις 8,9 μονάδες.

Το σύστημα, δηλαδή, αντιμετωπίζει παιδιά ως σχεδόν αδιάφορη μεταβλητή.

Η δομή του προβλήματος
Κεντρικό ζήτημα δεν είναι μόνο το ύψος της επιβάρυνσης αλλά η σύνθεσή της. Στην Ελλάδα, οι ασφαλιστικές εισφορές εργοδοτών ανέρχονται σε 17,9% του κόστους εργασίας και των εργαζομένων σε 11%. Πρόκειται για μια δομή που καθιστά ακριβή την πρόσληψη — ακόμη και για εργαζόμενους με σχετικά χαμηλούς μισθούς. Η επίπτωση είναι διπλή. Μπαίνουν λιγότερα χρήματα στην τσέπη του εργαζόμενου και λιγότερα κίνητρα για πρόσληψη από την πλευρά της επιχείρησης.

Σε άλλες χώρες, ιδίως στη δυτική και κεντρική Ευρώπη, η επιβάρυνση αυτή συνοδεύεται από εκτεταμένες δημόσιες υπηρεσίες, (παιδεία, υγεία, βρεφονηπιακοί σταθμοί), κοινωνική πρόνοια και γενναία οικογενειακά επιδόματα που επιστρέφουν ένα μεγάλο μέρος της εισφοράς στον φορολογούμενο. Στην Ελλάδα, το κράτος εισπράττει αλλά δεν ανταποδίδει ισάξια — και αυτό αποτυπώνεται σκληρά στους αριθμούς.

Τα μέτρα που θα έρθουν — και οι ερωτήσεις που μένουν
Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει για τα επόμενα χρόνια (με ισχύ από το 2026), φορολογικές κλίμακες με μειωμένους συντελεστές ανάλογα με τον αριθμό παιδιών (18% για ένα, 16% για δύο, 9% για τρία), μηδενικό φόρο για πολύτεκνες οικογένειες με εισόδημα έως 20.000 ευρώ, και νέα μείωση ασφαλιστικών εισφορών κατά τουλάχιστον 0,5 μονάδα για το 2027. Τα μέτρα αυτά αναμένεται να αποτυπωθούν στην επόμενη έκθεση του ΟΟΣΑ, τον Απρίλιο του 2027.

Tα ερωτήματα ωστόσο παραμένουν. Η Ελλάδα παρακολουθεί από το 2000 τον ΟΟΣΑ να μειώνει σταθερά τη φορολόγηση της εργασίας, ενώ η ίδια κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το δεύτερο ερώτημα είναι αν οι φοροελαφρύνσεις που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, ειναι επαρκείς για να αντιστρέψουν τις απώλειες αγοραστικής δύναμης, από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό που καλπάζει και να «ξεκολλήσουν» τους πραγματικούς μισθούς από τις τελευταίες θέσεις της ΕΕ.

The post ΟΟΣΑ: Πόσο ροκανίζει τον μισθό η «φορολογική σφήνα» – Σε χειρότερη θέση οι εργαζόμενοι με παιδιά appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

• Στην Ελλάδα οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν πάνω από 21% σε βάθος δεκαπενταετίας. Πρόκειται για παγκόσμια εξαίρεση, καθώς είμαστε η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ με τόσο μεγάλη μείωση.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα του ΟΟΣΑ στην οποία οι πραγματικοί μισθοί όχι μόνο δεν αυξήθηκαν σε βάθος δεκαπενταετίας, αλλά παρουσίασαν ισχυρή διψήφια μείωση.

H ιστοσελίδα Visual Capitalist οπτικοποίησε την πορεία των μισθών σε 34 ανεπτυγμένες οικονομίες, σε δολάρια ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης (PPP – Purchasing Power Parities), προσαρμοσμένα για τον πληθωρισμό. Τα δολάρια PPP, γνωστά και ως «διεθνή δολάρια», είναι μια επινοημένη νομισματική μονάδα που χρησιμοποιείται για τη σύγκριση του βιοτικού επιπέδου και της οικονομικής παραγωγής μεταξύ διαφορετικών χωρών.

Πόσο μειώθηκαν οι μισθοί στην Ελλάδα
Η Ελλάδα φιγουράρει στην προτελευταία θέση της μισθολογικής κατάταξης, πάνω από το Μεξικό. Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ, που αφορούν το φορολογικό έτος 2024, οι πραγματικοί μισθοί στη χώρα μας ανέρχονται σε 32.300 δολάρια PPP. Το 2010, όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, οι μισθοί στην Ελλάδα ήταν 40.900 δολάρια PPP. Μέσα σε 15 χρόνια μειώθηκαν κατά -21,2%.

Οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν και σε άλλες τέσσερις χώρες. Όμως η Ελλάδα αποτελεί ιδιαίτερο φαινόμενο. Για παράδειγμα, στην Ιρλανδία και την Ολλανδία, οι μισθοί, σε ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης μειώθηκαν κατά -5,1% και -6,1% αντίστοιχα. Όμως παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Σε Ιταλία και Ισπανία, οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν κατά -7,1% και -2,8%, σε σύγκριση με το 2010. Εξακολουθούν να είναι σημαντικά υψηλότεροι από ό,τι στην Ελλάδα.

Πού αυξήθηκαν περισσότερο οι μισθοί
Η μεταβολή των πραγματικών μισθών στον ΟΟΣΑ κυμαίνεται από +77% στη Λετονία έως -21% στην Ελλάδα από το 2010.

Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης κυριαρχούν στους ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης, με πολλές να καταγράφουν αυξήσεις άνω του 30%.

Αρκετές ανεπτυγμένες οικονομίες —συμπεριλαμβανομένων της Ιταλίας, της Ιρλανδίας και της Ολλανδίας— παρουσίασαν μείωση των πραγματικών μισθών παρά τα υψηλά επίπεδα εισοδήματος.

Από το 2010, η αύξηση των πραγματικών μισθών παρουσίασε μεγάλες διακυμάνσεις —ακόμη και μεταξύ των οικονομιών με τα υψηλότερα εισοδήματα στον κόσμο.

Yψηλοί μισθοί, αργή αύξηση
Οι χώρες με υψηλότερα εισοδήματα έχουν γενικά καταγράψει πιο αργή αύξηση των μισθών από το 2010.

Ο παραπάνω πίνακας συγκρίνει τους μέσους ετήσιους μισθούς το 2010 και το 2024, μαζί με την πραγματική αύξηση κατά τη διάρκεια της περιόδου, σε δολάρια PPP, προσαρμοσμένα ως προς τον πληθωρισμό. Το Λουξεμβούργο προηγείται με μέσους ετήσιους μισθούς 94.400 δολαρίων, αυξημένους κατά 16% από το 2010. Η Ισλανδία ακολουθεί με περίπου 90.000 δολάρια, αλλά ξεχωρίζει για την πολύ ισχυρότερη αύξηση κατά 40%, πολύ πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες κατατάσσονται τέταρτες με 82.900 δολάρια PPP, με τους μισθούς να αυξάνονται κατά 16% μεταξύ 2010-2024. Αν και η αύξηση των μισθών στις ΗΠΑ είναι ταχύτερη από ό,τι σε άλλες ισχυρές οικονομίες, όπως η Γερμανία και ο Καναδάς, εξακολουθεί να υστερεί σε σχέση με αρκετές ευρωπαϊκές οικονομίες που αναπτύσσονται ταχύτερα.

Συνολικά, η τάση είναι σαφής: οι χώρες με υψηλότερα εισοδήματα τείνουν να παρουσιάζουν βραδύτερη αύξηση των μισθών, ενώ οι οικονομίες με χαμηλότερα εισοδήματα καλύπτουν τη διαφορά πιο γρήγορα.

Η Ανατολική Ευρώπη καλύπτει γρήγορα τη διαφορά
Η Ανατολική Ευρώπη ξεχωρίζει ως η ταχύτερα αναπτυσσόμενη περιοχή όσον αφορά τους πραγματικούς μισθούς από το 2010.

Η Λετονία (+77%) και η Λιθουανία (+67%) ηγούνται του ΟΟΣΑ, με την Πολωνία (+38%) και την Ουγγαρία (+31%) να καταγράφουν επίσης ισχυρά κέρδη.

Ενώ οι απόλυτοι μισθοί παραμένουν χαμηλότεροι από ό,τι στη Δυτική Ευρώπη, ο ρυθμός ανάπτυξης υποδηλώνει σημαντική σύγκλιση, υποστηριζόμενη από την αυξανόμενη παραγωγικότητα και τη στροφή προς βιομηχανίες με μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία.

Πού μειώθηκαν οι πραγματικοί μισθοί
Δεν συμμετείχαν όλες οι χώρες σε αυτή την ανάπτυξη.

Η Ελλάδα (-21%) σημείωσε τη μεγαλύτερη πτώση στους πραγματικούς μισθούς, ακολουθούμενη από την Ιταλία (-7%), την Ιρλανδία (-6%), την Ολλανδία (-5%) και την Ισπανία (-3%).

Στη Νότια Ευρώπη, αυτές οι μειώσεις αντανακλούν τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης και την άνιση ανάκαμψη. Η Ιρλανδία αποτελεί μια διαφορετική περίπτωση, όπου η ισχυρή αύξηση του ΑΕΠ δεν μεταφράστηκε σε αύξηση των πραγματικών μισθών για τους εργαζόμενους.

Ένα αυξανόμενο χάσμα στην αύξηση των μισθών
Τα στοιχεία υπογραμμίζουν ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των χωρών όπου οι μισθοί αυξάνονται γρήγορα και εκείνων όπου παραμένουν στάσιμοι ή μειώνονται.

Μεγάλο μέρος αυτού του χάσματος αντανακλά διαφορές στην οικονομική δομή, την αύξηση της παραγωγικότητας και τις πορείες ανάκαμψης μετά από σημαντικές κρίσεις.

Ως αποτέλεσμα, ο τόπος διαμονής συνεχίζει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο αν οι μισθοί σας αυξάνονται πραγματικά σε πραγματικούς όρους.

The post Στον πάτο του ΟΟΣΑ οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα – Πληρωνόμαστε 21% λιγότερο από ό,τι το 2010 appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

• Χαμηλή βαθμολογία, αν και βελτιωμένη, στην φορολογική ανταγωνιστικότητα λαμβάνει η Ελλάδα μεταξύ των 38 χωρών του ΟΟΣΑ. Τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία του φορολογικού συστήματος.

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα έχει το ελληνικό φορολογικό σύστημα ενώ η θέση της χώρας μας, στη φορολογική ανταγωνιστικότητα, σε σχέση με τις χώρες του ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης), καταδεικνύει ορισμένες διαρθρωτικές αδυναμίες.

Ο ρόλος των φορολογικών εσόδων στην εξασφάλιση της παροχής δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών και, γενικότερα, στη χρηματοδότηση των κρατικών δραστηριοτήτων έχει αναγνωριστεί και τονιστεί διαχρονικά, τόσο σε θεωρητικούς όσο και πρακτικούς όρους.

Οι φορολογούμενοι εύκολα συμμορφώνονται με έναν καλά δομημένο φορολογικό κώδικα, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να προάγει την οικονομική ανάπτυξη και παράλληλα να συμβάλλει στην είσπραξη επαρκών εσόδων για τις κρατικές προτεραιότητες. Αντίθετα, τα λάθος δομημένα φορολογικά συστήματα είναι συχνά δαπανηρά, στρεβλώνουν τη λήψη των οικονομικών αποφάσεων και βλάπτουν τις εγχώριες οικονομίες.

Ο Δείκτης Διεθνούς Φορολογικής Ανταγωνιστικότητας
Το Κέντρο Φιλελευθέρων Μελετών (ΚΕΦίΜ) σε συνεργασία με το Tax Foundation δημοσιεύει τον Δείκτη Διεθνούς Φορολογικής Ανταγωνιστικότητας που συγκρίνει τα φορολογικά συστήματα των χωρών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).

Ο Δείκτης αξιολογεί τα φορολογικά συστήματα των χωρών του ΟΟΣΑ με βάση δύο βασικές αρχές: την ανταγωνιστικότητα και την ουδετερότητα.

Ένας ανταγωνιστικός φορολογικός κώδικας διατηρεί χαμηλούς τους οριακούς φορολογικούς συντελεστές για την προσέλκυση επενδύσεων και τη στήριξη της οικονομικής ανάπτυξης, ενώ ένας ουδέτερος κώδικας εισπράττει έσοδα με τις ελάχιστες δυνατές οικονομικές στρεβλώσεις, αποφεύγοντας πολύπλοκες εξαιρέσεις και στοχευμένες ελαφρύνσεις.

Στην έκθεση του 2025, η Ελλάδα κατατάσσεται στη 23η θέση μεταξύ των 38 χωρών του ΟΟΣΑ, με συνολική βαθμολογία 67/100. Η κατάταξη της Ελλάδας κατέγραψε βελτίωση 3 θέσεων σε σχέση με τον περσινό Δείκτη.

Αυτή η μεσαία κατάταξη υποδηλώνει ένα φορολογικό σύστημα που συνδυάζει εξαιρετική επίδοση σε ορισμένους τομείς –ιδίως τη φορολόγηση φυσικών προσώπων– με σημαντικές αδυναμίες σε άλλους, όπως οι φόροι κατανάλωσης (ΦΠΑ) και ιδιοκτησίας.

Συγκεκριμένα, η Ελλάδα κατατάσσεται:

στη 16η θέση στην εταιρική φορολόγηση
Η επίδοση αυτή είναι καλύτερη από τον μέσο όρο και δείχνει ότι το εταιρικό φορολογικό πλαίσιο έχει προοδεύσει προς την κατεύθυνση της ανταγωνιστικότητας, αν και απέχει σημαντικά από τους κορυφαίους (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ουγγαρία).

Ο ονομαστικός εταιρικός συντελεστής της Ελλάδας (22%) είναι ανταγωνιστικός, καθώς βρίσκεται κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (ο μέσος όρος είναι περίπου 24,2% ).

στην 4η θέση στη φορολόγηση φυσικών προσώπων
Η υψηλή αυτή κατάταξη προκύπτει από την αξιολόγηση τριών βασικών παραγόντων: του φορολογικού συντελεστή επί του συνήθους εισοδήματος, της πολυπλοκότητας και των φόρων επί των κεφαλαιακών κερδών και μερισμάτων.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η Ελλάδα, μαζί με το Βέλγιο, την Ν. Κορέα, το Λουξεμβούργο, τη Νέα Ζηλανδία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία, την Ελβετία και την Τουρκία, δεν φορολογεί τα μακροπρόθεσμα κεφαλαιακά κέρδη από την πώληση μετοχών. Η απαλλαγή αυτή ενισχύει την ουδετερότητα και την ανταγωνιστικότητα, μειώνοντας τις στρεβλώσεις στη λήψη επενδυτικών αποφάσεων.

στην 30η θέση στη φορολόγηση της κατανάλωσης
Η θέση υποδηλώνει ότι το ελληνικό σύστημα ΦΠΑ είναι ιδιαίτερα μη ανταγωνιστικό και μη ουδέτερο. Αυτό οφείλεται σε έναν συνδυασμό:

Υψηλού Συντελεστή: Ο συντελεστής ΦΠΑ στην Ελλάδα (24%) είναι πάνω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (19% ) και θεωρείται στρεβλωτικός, καθώς ο ΦΠΑ είναι ένας φόρος με λιγότερο βλαπτικό αποτέλεσμα στην ανάπτυξη, αλλά ο υψηλός συντελεστής αυξάνει την επιβάρυνση.

Στενής Φορολογικής Βάσης: Η χαμηλή κατάταξη προκύπτει κυρίως από τις πολλές εξαιρέσεις, μειωμένους συντελεστές και υψηλό όριο απαλλαγής εγγραφής, οι οποίες στενεύουν τη φορολογική βάση. Η Γαλλία, για παράδειγμα, καλύπτει μόνο το 50% της τελικής κατανάλωσης, συμβάλλοντας στη χαμηλή της κατάταξη.

Η 30ή θέση υποδηλώνει ότι το ελληνικό κράτος χρησιμοποιεί τον ΦΠΑ με τρόπο που δημιουργεί σημαντικές στρεβλώσεις, εισπράττοντας έσοδα από έναν υψηλό συντελεστή που εφαρμόζεται σε μια στενή, μη ουδέτερη βάση.

στην 29η θέση στους φόρους επί της ιδιοκτησίας
Η κατηγορία Φόρων Ιδιοκτησίας αποτελεί μια από τις κύριες αδυναμίες του ελληνικού φορολογικού συστήματος. Ο ΔΔΦΑ θεωρεί τους φόρους ιδιοκτησίας, ως προς την οικονομική ανάπτυξη, τους λιγότερο επιζήμιους εφόσον επιβάλλονται επί μιας ευρείας βάσης (όπως η αξία της γης) και όχι επί του κεφαλαίου ή των συναλλαγών. Η χαμηλή κατάταξη της Ελλάδας υποδηλώνει την ύπαρξη πολλών στρεβλωτικών φόρων περιουσίας.

στην 23η θέση ως προς τη φορολόγηση των κερδών στο εξωτερικό
Η φορολόγηση των κερδών από το εξωτερικό αποτελεί ένα κρίσιμο πεδίο για την προσέλκυση πολυεθνικών επενδύσεων. Η κατάταξη της Ελλάδας στην 23η θέση υποδηλώνει ότι το πλαίσιο είναι μέτριο έως αδύναμο σε σύγκριση με τις ανταγωνίστριες χώρες.

Η βελτίωση της κατάταξης της Ελλάδας, σύμφωνα με το πλαίσιο του ΔΔΦΑ, απαιτεί μια στρατηγική μετατόπιση του φορολογικού βάρους: από τους στρεβλωτικούς φόρους ιδιοκτησίας και τον μη ουδέτερο ΦΠΑ, προς απλούστερες και πιο ανταγωνιστικές μορφές φορολόγησης, διατηρώντας ταυτόχρονα τα πλεονεκτήματα που έχουν ήδη επιτευχθεί στη φορολόγηση του κεφαλαίου των φυσικών προσώπων.

Περιθώρια περαιτέρω βελτίωσης
Ο πρόεδρος του ΚΕΦΙΜ, Νίκος Ρώμπαπας, δήλωσε: «Η σημαντική άνοδος της χώρας μας κατά 3 θέσεις καταδεικνύει ότι στοχευμένες, εφικτές αλλαγές του φορολογικού συστήματος μπορούν να ενισχύσουν σημαντικά την ανταγωνιστικότητα της χώρας. Εκτός από την περαιτέρω αποκλιμάκωση της φορολογικής επιβάρυνσης, παρεμβάσεις σε πεδία όπως οι διεθνείς φορολογικές συμβάσεις και το σύστημα αποσβέσεων μπορούν να βελτιώσουν ακόμη περισσότερο το φορολογικό προφίλ της Ελλάδας χωρίς να επηρεάσουν αρνητικά τα φορολογικά έσοδα».

O συντάκτης του Δείκτη και βασικός αναλυτής διεθνούς πολιτικής του Tax Foundation, Alex Mengden, επεσήμανε: «Τα κακώς δομημένα φορολογικά συστήματα είναι δαπανηρά, στρεβλώνουν τις οικονομικές αποφάσεις και βλάπτουν την οικονομία. Πολλές χώρες έχουν εντοπίσει αυτό το πρόβλημα και έχουν προχωρήσει στη μεταρρύθμιση των φορολογικών τους κωδίκων. Όμως, οι πρόσφατες αλλαγές στη φορολογική πολιτική μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ δεν έχουν όλες οδηγήσει στη βελτίωση της δομής των φορολογικών συστημάτων· ορισμένες έχουν αρνητικές επιπτώσεις».

The post Φορολογικό σύστημα: Τα «συν» και τα «πλην» της Ελλάδας – Το «σκορ» της χώρας σε 38 χώρες του ΟΟΣΑ appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Με στόχο την ουσιαστική ενεργοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και με τη φιλοσοφία ότι η στήριξη του ανέργου δεν είναι πλέον υπόθεση απλής επιδοματικής παροχής, αλλά μια διαδικασία επανένταξης — με κατάρτιση, σύζευξη με την αγορά εργασίας, και σύγχρονα ψηφιακά εργαλεία, η ΔΥΠΑ εξελίσσεται σε ουσιαστικό μοχλό μιας βιώσιμης αγοράς εργασίας.

Στην καρδιά αυτής της στρατηγικής βρίσκονται 61 ενεργά προγράμματα απασχόλησης και κατάρτισης, που έχουν ήδη οδηγήσει σε πάνω από 240.000 προσλήψεις μέσα σε πέντε χρόνια. Παράλληλα, περισσότεροι από 400.000 πολίτες συμμετείχαν σε δράσεις αναβάθμισης δεξιοτήτων, αποκτώντας σύγχρονα εργαλεία επαγγελματικής ενδυνάμωσης. Προτεραιότητα δίνεται σε όσους αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα εμπόδια στην αγορά εργασίας: νέους, γυναίκες, άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, μακροχρόνια ανέργους και άτομα με αναπηρία.

Για το 2025, η ΔΥΠΑ υλοποίησε, μεταξύ άλλων, στοχευμένα προγράμματα:

• Πρόγραμμα απασχόλησης για ανέργους ηλικίας 55+: Ήδη έχουν δημιουργηθεί 6000 νέες θέσεις εργασίας, ενώ ο συνολικός αριθμός των θέσεων ανέρχεται πλέον σε 32.500. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε φορείς του Δημοσίου και της Αυτοδιοίκησης, με επιδότηση 75% του μισθού και των ασφαλιστικών εισφορών, έως και 750€ μηνιαίως για έως 24 μήνες. Οι ωφελούμενοι έχουν τη δυνατότητα να συμπληρώσουν τον απαιτούμενο αριθμό ενσήμων για τη συνταξιοδότησή τους.
• Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας ανέργων 30-59 ετών: Στο νέο πρόγραμμα επιχορήγησης ύψους 17.000 ευρώ συμμετέχουν ήδη 10000 νέοι επιχειρηματίες, μετά την αύξηση του προϋπολογισμού κατά 70%. Περισσότερο από 70% των ωφελούμενων είναι γυναίκες, ενώ υπάρχει ισορροπημένη γεωγραφική κατανομή μεταξύ Αττικής, Κεντρικής Μακεδονίας και της υπόλοιπης Ελλάδας.
• Στήριξη πληγεισών περιοχών: Ειδικά προγράμματα προσλήψεων και επιχορήγησης επιχειρηματικότητας εφαρμόζονται σε περιοχές που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές, όπως η Θεσσαλία, ο Έβρος, η Βόρεια Εύβοια και η Δυτική Μακεδονία, με στόχο την ενίσχυση της τοπικής οικονομίας και της απασχόλησης                                                                                                                                                      • Νέο Επίδομα Ανεργίας: Προσαρμοσμένο στις Ανάγκες της Εποχής

Το νέο πιλοτικό πρόγραμμα για το επίδομα ανεργίας, το οποίο ξεκίνησε το Μάρτιο 2025, σηματοδότησε τη μετάβαση σε ένα πιο δίκαιο, αποτελεσματικό και ανταποδοτικό σύστημα στήριξης των ανέργων.

Το πιλοτικό πρόγραμμα για το νέο επίδομα ανεργίας μετασχημάτισε ριζικά το τοπίο. Υλοποιείται με τη συνεργασία του ΟΟΣΑ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG REFORM) και χρηματοδοτείται με 100 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Η παροχή υπολογίζεται βάσει των ασφαλιστικών εισφορών και αποδοχών, με έμφαση στην έγκαιρη επανένταξη. Περιλαμβάνει αυξημένες καταβολές στους πρώτους έξι μήνες, μπόνους πολυετούς ασφάλισης, επιδόματα για μονογονεϊκές οικογένειες και δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα.

Η επιλογή των 15.000 ωφελούμενων γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω αλγορίθμου, χωρίς αίτηση – ένα μοντέλο που συνδυάζει τεχνολογική αξιοπιστία, θεσμική διαφάνεια και κοινωνική στόχευση. Στόχος του προγράμματος είναι να ενισχυθεί η εμπιστοσύνη στο σύστημα, αλλά και να δημιουργηθεί ένα πρότυπο εξατομικευμένης παρέμβασης, με γνώμονα την επανένταξη και όχι τη διαχείριση της ανεργίας.

Η ΔΥΠΑ δεν είναι πλέον ένας μηχανισμός παθητικών επιδομάτων. Είναι ο εθνικός φορέας ενδυνάμωσης του ανθρώπινου δυναμικού, η γέφυρα μεταξύ πολιτών και οικονομίας, και ο στρατηγικός εταίρος της Ευρώπης για μια αγορά εργασίας δίκαιη, σύγχρονη και βιώσιμη. Είναι η δημόσια υπηρεσία που δεν αφήνει κανέναν πίσω, στηρίζοντας ενεργά τη μετάβαση όλων σε μια καλύτερη εργασία

Σε μια περίοδο που σχεδιάζεται η επόμενη ημέρα της εργασίας η ΔΥΠΑ επιχειρεί να δώσει ευκαιρίες σε όλους  με συνεχείς δράσεις και με γνώμονα πάντα τον άνθρωπο.

The post ΔΥΠΑ: Μια νέα φιλοσοφία για την εργασία – Ενεργές πολιτικές, μετρήσιμα αποτελέσματα appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

• Η χώρα μας βρίσκεται στην πρώτη τριάδα με τις χώρες στις οποίες οι γυναίκες εξακολουθούν να επωμίζονται τις περισσότερες ώρες σε άμισθη εργασία

Όλοι έχουν μια ιδέα από τι αποτελείται μια τυπική μέρα μιας γυναίκας που ζει στο σύγχρονο κόσμο.

Μετά την δουλειά της, συνεχίζει να εργάζεται στο σπίτι της -και όχι μόνο- για αρκετές ώρες χωρίς ανταμοιβή, γεγονός που κάνει την καθημερινότητά της αρκετά δύσκολη, τουλάχιστον σε σύγκριση με αυτή των ανδρών.

Αυτό που προκύπτει είναι ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στα δύο φύλα και στην άμισθη εργασία, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην μισθολογική.

Παρά τις προσπάθειες που γίνονται κατά καιρούς και έχουν στόχο να καταστήσουν ορατή την απλήρωτη εργασία, αυτή παραμένει περιθωριοποιημένη στις περισσότερες μεθόδους μέτρησης της οικονομικής δραστηριότητας.

Το χάσμα στην άμισθη εργασία, είναι έντονο σε όλο τον κόσμο, με τις γυναίκες να αφιερώνουν κατά μέσο όρο δύο ώρες περισσότερες την ημέρα σε αυτήν από τους άνδρες, σύμφωνα με έκθεση του ΟΟΣΑ.

Τα χάσματα στην άμισθη εργασία μεταξύ γυναικών και ανδρών ποικίλλουν σημαντικά μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Ποιες χώρες εμφανίζουν τα υψηλότερα και τα χαμηλότερα χάσματα; Ποιοι είναι οι κύριοι λόγοι για την άμισθη εργασία; Γιατί το χάσμα είναι ιδιαίτερα μεγάλο σε ορισμένες χώρες; Το συμβαίνει στην Ελλάδα;

Το χάσμα μεταξύ των φύλων στην άμισθη εργασία
Η ανισότητα των φύλων στην οικονομία είναι εμφανής σε όλη την Ευρώπη. Την εντοπίζουμε σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της απασχόλησης, της συμμετοχής στην εργασία και των αμοιβών. Ένας βασικός παράγοντας αυτού του χάσματος είναι η άμισθη εργασία.

Στις χώρες του ΟΟΣΑ, οι γυναίκες κάνουν σχεδόν διπλάσια απλήρωτη εργασία από τους άνδρες κάθε μέρα.

Σε 23 ευρωπαϊκές χώρες, οι γυναίκες κάνουν κατά μέσο όρο 86% περισσότερη άμισθη εργασία από τους άνδρες, λίγο λιγότερο από το διπλάσιο.

Πιο συγκεκριμένα, οι γυναίκες αφιερώνουν 262 λεπτά την ημέρα σε άμισθη εργασία, ενώ οι άνδρες 141 λεπτά. Αυτό αντιστοιχεί σε ένα κενό 121 λεπτών, δύο ωρών κάθε μέρα.

Μεταξύ 23 ευρωπαϊκών χωρών, το χάσμα στην απλήρωτη εργασία μεταξύ γυναικών και ανδρών κυμαίνεται από 29% στη Σουηδία έως ένα εντυπωσιακό 349% στην Τουρκία.

Που βρίσκεται η Ελλάδα
Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη τριάδα μεταξύ των χωρών με τα μεγαλύτερα χάσματα.

Οι γυναίκες κάνουν 173% περισσότερη απλήρωτη εργασία από τους άνδρες, κατατάσσοντας τη χώρα στην τρίτη χειρότερη θέση μετά την Τουρκία (349%) και την Πορτογαλία (242%).

Τέταρτη η Ιταλία (134%). Η Ισπανία κατατάσσεται επίσης υψηλά, στην έβδομη θέση, με χάσμα 98%, που σημαίνει ότι οι γυναίκες κάνουν σχεδόν διπλάσια απλήρωτη εργασία από τους άνδρες.

Η έκθεση του ΟΟΣΑ με τίτλο «Ισότητα των Φύλων σε έναν Κόσμο που Αλλάζει» διαπιστώνει ότι «η μη αμειβόμενη εργασία λειτουργεί ως εμπόδιο στην αμειβόμενη εργασία για ορισμένες γυναίκες, κρατώντας τες εκτός αγοράς εργασίας».

Δεν είναι τυχαίο ότι η Τουρκία έχει το χαμηλότερο ποσοστό συμμετοχής στην αγορά εργασίας το 2024, με 37%, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 53%, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ. Ακολουθεί η Ιταλία με 42% και η Ελλάδα κατατάσσεται τέταρτη με 45%. Αυτές οι χώρες αναφέρουν επίσης το υψηλότερο χάσμα μεταξύ των φύλων στην άμισθη εργασία.

Οι γυναίκες ξεπερνούν τις 5 ώρες άμισθης εργασίας σε 3 χώρες
Στην Πορτογαλία (328 λεπτά), την Ιταλία (306 λεπτά) και την Τουρκία (305), οι γυναίκες εργάζονται περισσότερες από πέντε ώρες άμισθης εργασίας.

Ελάχιστα λεπτά λιγότερα από τις 5 ώρες εργάζονται οι γυναίκες και στην Ελλάδα που φτάνουν τα 259 λεπτά.

Αυτό αντιστοιχεί επίσης σε περισσότερες από 3,5 ώρες ακόμη και στη Σουηδία, η οποία έχει τον χαμηλότερο χρόνο άμισθης εργασίας. Η Γαλλία κατατάσσεται δεύτερη, όπου οι γυναίκες αφιερώνουν 224 λεπτά σε άμισθη εργασία.

Τούρκοι και Έλληνες άνδρες κάνουν τη λιγότερη άμισθη εργασία: μόλις 68 λεπτά και 95 λεπτά
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι οι άνδρες αφιερώνουν τον λιγότερο χρόνο σε άμισθη εργασία στις τρεις χώρες με τα μεγαλύτερα χάσματα.

Στην Τουρκία οι άνδρες αφιερώνουν μόνο 68 λεπτά την ημέρα σε άμισθη εργασία, ακολουθούν οι Έλληνες άνδρες με 95 λεπτά και οι Πορτογάλοι με 96 λεπτά, όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα.

Οι δουλειές που ορίζονται ως άμισθη εργασία
Σε κάθε χώρα, τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους άνδρες, οι καθημερινές οικιακές εργασίες αποτελούν το μεγαλύτερο μερίδιο. Σε αρκετές χώρες, αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 70% του ημερήσιου απλήρωτου χρόνου.

Ακολουθούν η φροντίδα των μελών του νοικοκυριού και τα ψώνια, και μαζί οι τρεις κορυφαίες κατηγορίες αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% του συνόλου της απλήρωτης εργασίας, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.

Στην Πορτογαλία, για παράδειγμα, οι γυναίκες αφιερώνουν 253 από τα 328 ημερήσια λεπτά απλήρωτης ομιλίας τους σε οικιακές εργασίες, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 77%. Στη Γαλλία το ποσοστό μειώνεται στο 70% και στη Δανία στο 60%.

Πώς μπορεί να μειωθεί το χάσμα
Ο ΟΟΣΑ υπογραμμίζει τον ρόλο των «κανόνων και των στερεοτύπων» στην πρόκληση ανισοτήτων, σημειώνοντας ότι αυτά μαθαίνονται από μικρή ηλικία.

Η έκθεση καλεί τις χώρες και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αναλάβουν ισχυρότερα μέτρα για τη μείωση του χάσματος μεταξύ των φύλων στην άμισθη εργασία. Ορισμένες βασικές συστάσεις που ακολουθούν αφορούν άμεσα τους παράγοντες που συντηρούν αυτό το χάσμα.

Προώθηση της ίσης κατανομής των ευθυνών φροντίδας και οικιακής φροντίδας μεταξύ γυναικών και ανδρών, μεταξύ άλλων μέσω της αμφισβήτησης των στερεοτύπων και των κανόνων των φύλων (μέσω εκστρατειών ευαισθητοποίησης, εκπαιδευτικού υλικού κ.λπ.).
Παροχή ατομικών δικαιωμάτων άδειας μετ’ αποδοχών τόσο στις μητέρες όσο και στους πατέρες.
Επέκταση της ισότιμης πρόσβασης στην υβριδική και εξ αποστάσεως εργασία μέσω επενδύσεων σε ψηφιακές υποδομές και εκπαίδευση.
Επένδυση σε οικονομικά προσιτή, προσβάσιμη και υψηλής ποιότητας προσχολική εκπαίδευση και φροντίδα, καθώς και σε φροντίδα εκτός σχολικού ωραρίου.
Βελτίωση των αμοιβών , της ποιότητας της εργασίας και της τυποποίησης σε επαγγέλματα φροντίδας που κυριαρχούνται από γυναίκες, ενώ παράλληλα ενθαρρύνονται οι άνδρες να εισέλθουν σε σταδιοδρομίες που σχετίζονται με τη φροντίδα.

The post ΟΟΣΑ: Πόσες ώρες απασχολούνται μετά την δουλειά τους άνδρες και γυναίκες – Τι ισχύει στην Ελλάδα appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Με αφορμή τη δημοσιοποίηση χθες της Έκθεσης του ΟΟΣΑ για την παγκόσμια οικονομία και τις προβλέψεις του για την Ελλάδα, ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, επεσήμανε ότι η ελληνική οικονομία χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα και προοπτική.

Στο περιθώριο της Υπουργικής Διάσκεψης του ΟΟΣΑ, αναδείχθηκε η πρόοδος της ελληνικής οικονομίας που καταγράφει ρυθμό ανάπτυξης υψηλότερο του μέσου όρου της ευρωζώνης καθώς και σημαντική μείωση δημοσίου χρέους.

Σε παρέμβασή του, ο κ. Πιερρακάκης αναφέρθηκε στην ανάγκη διεύρυνσης του ρόλου του Διεθνούς Οργανισμού, ειδικά σε μια περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας.

“Θα πρέπει να προχωρήσουμε σε επιτάχυνση των οικονομικών και ψηφιακών μεταρρυθμίσεων, καθώς οι ρυθμοί των αλλαγών απαιτούν γρήγορη προσαρμογή” πρότεινε ο Υπουργός. Και πρόσθεσε ότι “η Ελλάδα στηρίζει ενεργά τη διεύρυνση του ρόλου του ΟΟΣΑ”.

Κ. Πιερρακάκης: Η Ελλάδα πρωτοπόρος στην ψηφιακή ανάπτυξη
Ως βασικός ομιλητής με θέμα την ψηφιακή οικονομία και την προσέλκυση επενδύσεων, ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επεσήμανε ότι “η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος στην ψηφιακή ανάπτυξη” και επικαλέστηκε την προηγούμενη εμπειρία του από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης .
Play Video

Ο κ. Πιερρακάκης, αφού υπογράμμισε “τον καταλυτικό ρόλο της πανδημίας στην επιτάχυνση του ψηφιακού μετασχηματισμού”, επεσήμανε τις βασικές προϋποθέσεις για την ψηφιακή μετάβαση κάθε κράτους, οι οποίες, όπως είπε, “είναι η εθνική ταυτοποίηση, η διαλειτουργικότητα, και η ενιαία ψηφιακή πλατφόρμα παροχής υπηρεσιών”.

Ο Υπουργός ανέδειξε την ανάγκη προσέλκυσης άμεσων ξένων επενδύσεων (FDI) και έκανε ειδική αναφορά για αναβαθμισμένα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και στρατηγική μετάβασης σε δίκτυα 5G. Υπογράμμισε την οικονομική σημασία της απλοποίησης των διοικητικών διαδικασιών και ενδεικτικά ανέφερε την πλατφόρμα ΜΙΤΟΣ (mitos.gov.gr), ως παράδειγμα εργαλείου χαρτογράφησης όλων των κρατικών υπηρεσιών.

“Η Ελλάδα αποτελεί παράδειγμα χώρας που αξιοποιεί την τεχνολογία, όχι μόνο ως μέσο εκσυγχρονισμού, αλλά και ως εργαλείο για τη διαμόρφωση ενός ανθεκτικού και βιώσιμου μέλλοντος” είπε χαρακτηριστικά ο κ. Πιερρακάκης, προσθέτοντας ότι “η ψηφιοποίηση της οικονομίας επιταχύνει την οικονομική μεγέθυνση και βελτιώνει αισθητά τις αναπτυξιακές προοπτικές και την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας”.

The post Κ. Πιερρακάκης στον ΟΟΣΑ: Η ελληνική οικονομία χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα και προοπτική appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

• Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ είναι αποκαλυπτικά. Οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν υπό πίεση.

Από την 1η Απριλίου 2025, ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 6,02% (50 ευρώ) και διαμορφώνεται πλέον στα 880 ευρώ μεικτά για τους υπαλλήλους πλήρους απασχόλησης. Η κυβέρνηση «πανηγυρίζει» μιλώντας για σημαντικό βήμα που βοηθά στην ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και εν μέρει δεν έχει άδικο. Όμως, τα στοιχεία του ΟΟΣΑ έρχονται να μας υπενθυμίσουν την σκληρή… ελληνική πραγματικότητα: οι μισθοί αυξάνονται αλλά τα χρήματα στο πορτοφόλι μειώνονται.

Παρά τις ονομαστικές αυξήσεις οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα παραμένουν υπό πίεση, με την αγοραστική δύναμη να υπολείπεται των ευρωπαϊκών.

Αποκαλυπτικά τα στοιχεία του ΟΟΣΑ
Η νέα έκθεση Taxing Wages 2025 αποκαλύπτει πως ενώ οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες παρουσίασαν υψηλότερα πραγματικά εισοδήματα (2024), ορισμένες είδαν μείωση, καθώς οι αυξήσεις των μέσων φορολογικών συντελεστών φυσικών προσώπων ξεπέρασαν την αύξηση των καθαρών μισθών.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην πέμπτη θέση της λίστας που καταγράφεται μείωση του πραγματικού εισοδήματος (2024)

Συγκεκριμένα, 7 από τις 27 κατέγραψαν μείωση του πραγματικού εισοδήματος σε σύγκριση με το 2023 για τον μέσο άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά με την Ελλάδα να συμπεριλαμβάνεται στη λίστα αυτή. Το μέτρο αυτό αντικατοπτρίζει το ποσό των χρημάτων που απομένουν για δαπάνες ή αποταμίευση μετά την αφαίρεση των φόρων και αφού ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός. Οι χώρες που επηρεάστηκαν ήταν η Ιταλία, η Εσθονία, η Τσεχία, η Γαλλία, η Ελλάδα, το Βέλγιο και η Ισπανία.

Στην Ελλάδα, όπως φαίνεται και στο γράφημα που παρουσιάζει το euronews, ο μέσος μισθός αυξήθηκε 4,7% το 2024. Αν συνυπολογιστεί και ο πληθωρισμός τότε η πραγματική αύξηση του μισθού φτάνει το 1,7% προ φόρων. Ωστόσο, ο μέσος προσωπικός φορολογικός συντελεστής – ο οποίος περιλαμβάνει τόσο τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων όσο και τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης των εργαζομένων – αυξήθηκε στο 2,6%.

Αυτό δημιούργησε ένα χάσμα μεταξύ της αύξησης των πραγματικών μισθών και της αύξησης της φορολογίας, εξαφανίζοντας τα οφέλη από τους υψηλότερους μισθούς κατά σχεδόν μια ποσοστιαία μονάδα.

Ποιες χώρες καταγράφουν τη μεγαλύτερη αύξηση
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Τουρκία κατέγραψαν τις υψηλότερες αυξήσεις πραγματικών εισοδημάτων.

Στην Πορτογαλία, ο μέσος προσωπικός φορολογικός συντελεστής μειώθηκε κατά 8%, ενώ οι πραγματικοί μισθοί αυξήθηκαν κατά 4,7%.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο μέσος φορολογικός συντελεστής μειώθηκε κατά 8,7%, αν και η αύξηση των πραγματικών μισθών ήταν μέτρια, στο 1,6%.
Στην Τουρκία, πάλι, παρά την αύξηση κατά 3,9% του μέσου φορολογικού συντελεστή φυσικών προσώπων, η σημαντική αύξηση των πραγματικών μισθών κατά 15,5% οδήγησε σε σημαντικά υψηλότερα πραγματικά εισοδήματα σε σύγκριση με το 2023.

Η νέα έκθεση Taxing Wages 2025 δείχνει πως στην περίπτωση της Ελλάδας ο μέσος μισθός αυξήθηκε κάτα 4,7% το 2024 τα πραγματικά εισοδήματα όμως μειώθηκαν κατά 0,9%.

Οι ετήσιες καθαρές αποδοχές
Να σημειώσουμε πως σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Αρχής (Eurostat) το 2024, στην ΕΕ, ένας άγαμος χωρίς παιδιά που κερδίζει το 100% του μέσου μισθού έχει καθαρές απολαβές της τάξεως των 29.573 ευρώ από τα 43.105 ευρώ ακαθάριστα που βγάζει.

Οι ετήσιες καθαρές αποδοχές ξεπερνούν τα 50.000 € στην Ισλανδία και το Λουξεμβούργο, ενώ η Βουλγαρία (11.074 €) και η Τουρκία (11.440 €) καταγράφουν τους χαμηλότερους καθαρούς μισθούς. Σε πέντε επιπλέον χώρες, οι καθαρές αποδοχές ξεπέρασαν τα 40.000 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων της Ολλανδίας, της Νορβηγίας, της Δανίας, της Ιρλανδίας και της Αυστρίας. Η Ελβετία αποτελεί εξαίρεση τόσο στους ακαθάριστους όσο και στους καθαρούς μισθούς, με ποσά που υπερβαίνουν τα 100.000 € και 85.000 € αντίστοιχα.

Στην Ελλάδα οι ετήσιες καθαρές αποδοχές ξεπερνούν τις 18.000 ευρώ με τις ακαθάριστες αποδοχές να είναι λίγο πάνω από τα 25.000 ευρώ. Ο μέσος μεικτός μισθός το 2024 έφτασε τα 1.342 ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 7,2% σε σχέση με το 2023 (1.251 ευρώ) και 28,3% από το 2019 (1.046 ευρώ). Παρά την αύξηση, η χώρα μας παραμένει χαμηλά στη λίστα της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας.

Θα πρέπει να σημειωθεί πως ο καθαρός μισθός που φτάνει τελικά στο νοικοκυριό μπορεί να διαφέρει σημαντικά από χώρα σε χώρα. Ο πιο βασικός λόγος είναι οι διαφορές στη φορολογία και τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης. Σε ορισμένες χώρες, τα οικογενειακά επιδόματα έχουν επίσης σημαντικό αντίκτυπο.

The post ΟΟΣΑ: Οι μισθοί αυξάνονται αλλά τα πραγματικά εισοδήματα μειώνονται – Η Ελληνική πραγματικότητα appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Στην παραδοχή ότι τα όρια συνταξιοδότησης στην Ελλάδα θα επανεξεταστούν το 2027 προχώρησε ο υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Πάνος Τσακλόγλου, μιλώντας στην ΕΡΤ.

Όπως τόνισε ο Παναγιώτης Τσακλόγλου, «στη νομοθεσία μας το όριο συνταξιοδότησης είναι συνδεδεμένο με το προσδόκιμο της επιβίωσης στα 65 χρόνια. Η εξέταση του αντίστοιχου ορίου γίνεται κάθε τρία χρόνια».

Κατά τον ίδιο στην εξέταση που πραγματοποιήθηκε το 2024 διαπιστώθηκε ότι το προσδόκιμο της επιβίωσης στα 65 δεν αυξήθηκε στην Ελλάδα λόγω της πανδημίας. «Η επόμενη επανεξέταση θα γίνει το 2027 και μέχρι τότε δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα απολύτως», υπογράμμισε ο Παναγιώτης Τσακλόγλου. Όμως, για να συμβεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να υπάρξει σχετική αναλογιστική μελέτη, η οποία θα πρέπει να αξιολογηθεί από ειδικούς της Κοινωνικής Ασφάλισης και να αναλυθούν μια σειρά από δεδομένα, όπως είναι το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας.

Οι δημογραφικές προβολές δείχνουν ότι το 2050 το γενικό όριο ηλικίας στη χώρα μας θα πρέπει να φτάσει στα 70,5 έτη

Όσον αφορά το πότε μπορεί κάποιος να πάρει σύνταξη, ο Πάνος Τσακλόγου υπογράμμισε ότι «για να μπορεί κάποιος να πάρει σύνταξη πρέπει να έχει τουλάχιστον 15 έτη ασφαλιστικών εισφορών και να είναι τουλάχιστον 62 ετών. Αν έχει 40 χρόνια εισφορών, η σύνταξη καταβάλλεται χωρίς καμία περικοπή. Αν δεν έχει 40 χρόνια εισφορών και θελήσει να βγει στη σύνταξη μετά τα 62 και πριν τα 67, υφίσταται περικοπή ίση με 1/240 της εθνικής σύνταξης για κάθε μήνα από τη διαφορά από το θεωρητικό μέγιστο των 40 ετών. Στα 67 κάποιος που πληροί τις προϋποθέσει της 15ετίας συνταξιοδοτείται χωρίς περικοπής της εθνικής σύνταξης».

Τέλος, όπως ανέφερε ο υφυπουργός, «σε πλήρη σύνταξη νωρίτερα από την ηλικία των 62 ετών μπορούν να βγουν όσοι είναι στις ένοπλες δυνάμεις και στα σώματα ασφαλείας όπου το όριο είναι στα 60 έτη καθώς και οι εργαζόμενοι σε βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα».

Οι δυσοίωνες προβλέψεις ΟΟΣΑ και Eurostat
Στην έκθεσή του για τα συνταξιοδοτικά συστήματα των χωρών-μελών του, ο ΟΟΣΑ αναφερόμενος στην Ελλάδα κάνει την εκτίμηση ότι ίσως μέχρι το 2050, λόγω βελτίωσης του προσδόκιμου ζωής, θα πρέπει να αυξηθεί το όριο ηλικίας κατά 2,8 έτη.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της Eurostat (Ageing Report 2024) με βάση τόσο το προσδόκιμο ζωής όσο και το ύψος της συνταξιοδοτικής δαπάνης, η Ελλάδα που το τρέχον έτος 2024 έχει γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης τα 67 και τα 62 έτη για πρόωρη συνταξιοδότηση, το 2030 θα πρέπει να το αυξήσει κατά ενάμισι έτος στα 68,5 έτη και για την πρόωρη συνταξιοδότηση κατά ένα έτος και τρεις μήνες, στα 63,5 έτη. Μάλιστα για τις γυναίκες, λόγω του μεγαλύτερου προσδόκιμου ζωής, υποδεικνύει αύξηση του ορίου ηλικίας το 2030 κατά ένα μήνα περισσότερο, στα 68,6 και στα 63,6 έτη για πρόωρη συνταξιοδότηση.

Οι δημογραφικές προβολές δείχνουν ότι το 2050 το γενικό όριο ηλικίας στη χώρα μας θα πρέπει να φτάσει στα 70,5 έτη και με πρόωρη σύνταξη στα 65,5 έτη, ενώ το 2070 τα όρια ηλικίας θα πρέπει να αγγίξουν τα 72,5 έτη και με πρόωρη σύνταξη τα 67,5 έτη. Σημειώνουμε ότι η Ελλάδα έχει το υψηλότερο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης μαζί με τη Γαλλία (67 και 62 έτη μετά τη μεταρρύθμιση Μακρόν) και την Ιταλία (67 και 64 έτη).

Τα χαμηλότερα όρια ηλικίας έχουν η Τσεχία (63,9 και 60 έτη), η Λιθουανία (63 και 61 έτη), η Εσθονία (64,4 και 59,2 έτη) και η Μάλτα (63 και 61 έτη). Οι κατευθύνσεις της Eurostat επιφυλάσσουν μεγαλύτερες επιβαρύνσεις το 2030 για την Ολλανδία, η οποία πρέπει να αυξήσει τα όρια ηλικίας στα 67,3 έτη από 66,6 έτη σήμερα (δεν προβλέπονται προϋποθέσεις για πρόωρη συνταξιοδότηση), για τη Σουηδία που πρέπει να τα αυξήσει στα 67 και 64 έτη από 65 και 62 έτη, και για την Ιταλία που θα πρέπει να φθάσει τα όρια ηλικίας στα 67,3 και 64,3 έτη από 67 και 64 έτη.

The post Τα όρια συνταξιοδότησης θα επανεξεταστούν το 2027 – Οι δυσοίωνες προβλέψεις ΟΟΣΑ και Eurostat appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.