• Οι τιμοκατάλογοι των ιδιωτικών νοσοκομείων και τα ασφάλιστρα υγεία στο μικροσκόπιο της Επιτροπής Ανταγωνισμού

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού προτείνει τα ιδιωτικά νοσοκομεία να διαμορφώσουν τους τιμοκαταλόγους τους «ώστε να διευκολυνθεί έτι περαιτέρω ο καταναλωτής στη σύγκριση των τιμών, να ενισχυθεί η διαφάνεια και εν τέλει η καταναλωτική συνείδηση, ενισχύοντας εμμέσως τον ανταγωνισμό στον κλάδο». Υπονοώντας προφανώς ότι ο ανταγωνισμός στον κλάδο είναι… ημιτελής!

Η αύξηση των ασφαλίστρων υγείας στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων και οι προβληματικές σχέσεις μεταξύ των ασφαλιστικών εταιρειών και των ιδιωτικών νοσοκομείων, οδήγησαν τον περασμένο Ιανουάριο σε εμφανή κρίση όλου αυτού του πλέγματος των συμφερόντων.

Ανάκληση ασφαλίστρων
Για πρώτη φορά οι ασφαλιστικές εταιρείες βρέθηκαν στη – προφανώς – δυσάρεστη θέση να ανακαλέσουν τις υψηλές ανατιμήσεις των ασφαλίστρων, δείχνοντας ωστόσο ότι το πρόβλημα προέρχεται από τις ανεξέλεγκτες αυξήσεις των τιμών των παρεχόμενων υπηρεσιών των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων.

Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στη διάρκεια του 2022 ο συνολικός τζίρος του κλάδου της ιδιωτικής υγείας ανήλθε στα 1,908 δισ. ευρώ και τα συνολικά έσοδα από τα νοσοκομειακά ασφαλιστήρια ανήλθαν στα 873,3 εκατ. ευρώ – το 2024 ανήλθαν στα 1,062 δισ. ευρώ. Πρόκειται επί της ουσίας για έναν κλάδο ο οποίος κατά το μεγαλύτερο μέρος του αναπτύχθηκε και «συντηρείται» από τις ασφαλιστικές εταιρείες!

Το σήμα στην Επιτροπή Ανταγωνισμού
Τότε, λοιπόν, τον περασμένο Ιανουάριο μετά από τον θόρυβο που προκλήθηκε το υπουργείο Ανάπτυξης ζήτησε από την Επιτροπή Ανταγωνισμού να ερευνήσει τον κλάδο υγείας. Έτσι προέκυψε η χθεσινή έρευνα της Επιτροπής. Στην έρευνα καταγράφονται πολλές ενδιαφέρουσες παρατηρήσει.

Όπως κατ’ αρχήν η δυσκολία εισόδου κάποιου ενδιαφερόμενου στον κλάδο της ιδιωτικής υγείας. Αυτές τις δυσκολίες η Επιτροπή τις αποκαλεί «ρυθμιστικές ασυμμετρίες»! Σίγουρα οι ομάδες των συμφερόντων οι οποίες έχουν συγκροτηθεί – με τις πολιτικές απολήξεις που διαθέτουν – είναι σε θέση να καθορίζουν και τους κανόνες του παιχνιδιού.

Προσφάτως η αποεπένδυση του CVC από τον συγκεκριμένο κλάδο του απέφερε 1,5 δισ. ευρώ. Επί του συγκεκριμένου είναι χαρακτηριστικές οι αναφορές στην έκθεση σχετικά με την προνομιακή σχέση ανάμεσα στα ιδιωτικά νοσοκομεία που διέθετε το CVC και στην Εθνική Ασφαλιστική, η οποία ανήκε επίσης στο ίδιο fund – κάνοντας λόγο επί της ουσίας για αντι – ανταγωνιστικές πρακτικές.

Δείκτης υγείας
Αλλά και από την άλλη πλευρά καλύφθηκαν και τα συμφέροντα των ασφαλιστικών εταιρειών με την νομοθέτηση του «δείκτη υγείας» που κατήρτισε το ΙΟΒΕ. Με αποτέλεσμα οι ανατιμήσεις των ασφαλίστρων στη διάρκεια των τελευταίων χρόνων να κινούνται σε υψηλά διψήφια ποσοστά. Το αποτέλεσμα βεβαίως ήταν ο «χορός των συμφερόντων» να … «χορηγείται» από τους ασφαλισμένους.

Τώρα βέβαια ο δείκτης καταργήθηκε και εκκρεμεί η διαμόρφωση νέου. Επίσης στην προκειμένη περίπτωση έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι όπως αναφέρεται στην έκθεση «είναι σίγουρα ωφέλιμο για τον καταναλωτή το γεγονός ότι οι ιδιωτικές κλινικές υποχρεούνται να δημοσιοποιούν στην ιστοσελίδα τους τιμοκατάλογο των υπηρεσιών και προϊόντων που παρέχονται από αυτές».

Διακριτική τιμολόγησης
Από την έρευνα της Επιτροπής, σύμφωνα με την έκθεση, «αναδείχθηκε το ζήτημα της διακριτικής τιμολόγησης πελατών και της αδιαφάνειας στην τιμολόγηση των υπηρεσιών υγείας, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά δυσχερή τη σύγκριση υπηρεσιών και επαλήθευση των χρεώσεων με βάση τους δημοσιευμένους τιμοκαταλόγους των ιδιωτικών κλινικών και δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας στις σχέσεις ασφαλιστικών εταιρειών».

Επί του συγκεκριμένου δεν είναι σαφές αν τελικώς η Επιτροπή διαπιστώνοντας φαινόμενα «αδιαφάνειας» σκοπεύει να κινηθεί αυτεπαγγέλτως για τα περαιτέρω….

Τα εμπόδια
Σχετικά με τον ανταγωνισμό στον κλάδο υγείας επισημαίνεται πως «το νομοθετικό πλαίσιο δεν δημιουργεί εμπόδια στην αύξηση των κλινών, αλλά οι προϋποθέσεις αύξησης των κλινών μπορούν να δυσκολέψουν ή να εμποδίσουν μια κλινική από το να προβεί σε αύξηση κλινών.

Υφίστανται ρυθμιστικές ασυμμετρίες λόγω της παράλληλης εφαρμογής τριών διαφορετικών καθεστώτων αδειοδότησης, λειτουργίας και επέκτασης των κλινών των ιδιωτικών κλινικών, οι οποίες φαίνεται να προκαλούν στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό, καθώς τίθενται διαφορετικές προδιαγραφές ως προς το προσωπικό, τον εξοπλισμό, τους χώρους και τον ελάχιστο αριθμό κλινών, με αποτέλεσμα την διατήρηση κλινικών τριών ταχυτήτων». Η ευθύνη ανήκει στο υπουργείο Υγείας, το οποίο καλείται να πάρει τα δέοντα μέτρα – αυτό προφανώς υπονοεί και η Επιτροπή.

Ασφάλιστρα υγείας
Αναφορικά με τον κλάδο των ασφαλίσεων υγείας παρατηρείται «σταθερά ανοδική τάση της ζήτησης για ασφαλιστήρια συμβόλαια την τριετία 2021-2023 και μεγέθυνση της αγοράς ασφάλισης υγείας με αυξανόμενο ρυθμό (περίπου 10%) στη διετία 2023-2024».

Μάλιστα διαπιστώνεται «μεγάλη μείωση πλήθους μακροχρόνιων συμβάσεων ασφάλισης υγείας κατά την περίοδο 2021-2023 και σημαντική ενίσχυση των συμβάσεων μη εγγυημένης ανανεωσιμότητας (ήτοι τα ετησίως ανανεούμενα συμβόλαια), τα οποία παρέχουν υψηλότερο περιθώριο κάλυψης λοιπών εξόδων».

Οι διαπραγματεύσεις
Βέβαια ο βαθμός συγκέντρωσης στην παροχή ιδιωτικών υπηρεσιών ασφάλισης υγείας είναι «μέτριος». Δεδομένου ότι «το σύνολο των ασφαλιστικών εταιρειών της έρευνας συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους νοσοκομειακούς ομίλους στην Ελλάδα, είτε άμεσα είτε μέσω εταιρειών διαχείρισης.

Οι τέσσερις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες διαπραγματεύονται τις σχετικές συμβάσεις απευθείας με τους νοσοκομειακούς παρόχους. Επίσης οι δώδεκα εκ των δεκατριών ασφαλιστικών εταιρειών της έρευνας συνεργάζονται με τουλάχιστον μία εταιρεία διαχείρισης για τα προσφερόμενα νοσοκομειακά ασφαλιστικά προγράμματα υγείας, ενώ εννέα εξ αυτών διατηρούν συνεργασία με δύο εταιρείες διαχείρισης».

The post Ασφάλιστρα υγείας: Τιμολόγηση κατά το δοκούν appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Η τροπολογία για τα ασφάλιστρα υγείας, που ψηφίστηκε την περασμένη εβδομάδα στο νόμο για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις, παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση ως δίχτυ προστασίας των ασφαλισμένων, που θα βάλει φρένο στις υπέρογκες αυξήσεις.

Ωστόσο οι καταναλωτικές ενώσεις κάνουν λόγο αόριστα και ασαφή ημίμετρα, που διαιωνίζουν το πρόβλημα αντί να το επιλύουν. Συγκεκριμένα η Ένωση Καταναλωτών η Ποιότητα της Ζωής – ΕΚΠΟΙΖΩ χαρακτηρίζει την τροπολογία «απαράδεκτη και μία από τα ίδια».

Μία από τις βασικές ενστάσεις είναι ότι το κρίσιμο ζήτημα της αναπροσαρμογής του ασφαλίστρου παραπέμπεται κυριολεκτικά στις ελληνικές καλένδες, αφού μένει να κριθεί με μελλοντική υπουργική απόφαση.

Η ΕΚΠΟΙΖΩ διαμαρτύρεται ότι η τροπολογία διατηρεί την αβεβαιότητα και την αδιαφάνεια στα ασφαλιστήρια συμβόλαια και επιδεικνύει ανοχή στις εξοντωτικές αυξήσεις. Κατατέθηκε χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση και ακρόαση των κοινωνικών φορέων που εμπλέκονται άμεσα – ιδίως τις ενώσεις καταναλωτών, και διαχειρίζεται το θέμα με βιαστικό και προσχηματικό τρόπο.

Απροστάτευτοι το 70% των ασφαλισμένων
Επιπλέον, η τροπολογία αφήνει στο απυρόβλητο την πλειονότητα των ασφαλιστήριων συμβολαίων υγείας, που αποτελούν και το 70% του συνόλου. Σε αντίθεση με τα ισόβια – μακροχρόνια συμβόλαια, στα οποία μπαίνουν κάποιοι κανόνες – έστω κι αν οι καταναλωτές τους θεωρούν ανεπαρκείς – στα ετήσια οι ασφαλιστικές έχουν το ελεύθερο να αναπροσαρμόζουν κατά το δοκούν τα ασφάλιστρα και τις παροχές.

Αόριστος Δείκτης
Στα θετικά αναγνωρίζεται ότι καταργείται η εξάρτηση της αναπροσαρμογής των ασφαλίστρων από το Δείκτη Υγείας του ΙΟΒΕ, τον οποίο χαρακτηρίζει απαράδεκτο και άδικο. Ωστόσο θεωρεί ότι ο δείκτης που τον αντικαθιστά είναι αόριστος, αφού κανείς δεν γνωρίζει πώς θα διαμορφώνεται και αν θα διασφαλίζει τη διαφάνεια στην αναπροσαρμογή των ασφαλίστρων.

Πράγματι, η τροπολογία του υπουργείου Ανάπτυξης θεσπίζει τον Ενιαίο Δείκτη Αναπροσαρμογής (ΕΔΑ), ο οποίος θα δημοσιεύεται τον Δεκέμβριο κάθε έτους από την ΕΛΣΤΑΤ, και θα ισχύσει από το 2026 και μετά. Δεν διασαφηνίζει ωστόσο ποια θα είναι η «φόρμουλα» με την οποία θα καταρτίζεται ο ΕΔΑ. Το μόνο που λέει είναι ότι σχετικοί «κρίσιμοι δείκτες, παράγοντες και βάσεις δεδομένων» θα εξειδικεύονται με κοινή απόφαση των υπουργών Ανάπτυξης, Οικονομίας Υγείας και του Προέδρου της ΕΛ.ΣΤΑΤ, μετά από γνώμη του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος. Στη συνέχεια η ΕΛΣΤΑΤ θα λαμβάνει τα στοιχεία αυτά υπόψη, για την κατάρτιση και τον υπολογισμό του ΕΔΑ.

Πρόκειται για μια διατύπωση αρκούντως γενική, που αφήνει «παραθυράκια» για αδιαφανείς ελιγμούς, αφού στην ουσία οι κατευθύνσεις για την κατάρτιση του δείκτη υπαγορεύονται από τα εκάστοτε κυβερνητικά στελέχη.

Κόβουν και ράβουν οι υπουργοί
Σύμφωνα με την κριτική της καταναλωτικής οργάνωσης, το χειρότερο είναι ότι «η αναπροσαρμογή του ασφαλίστρου όλων των μακροχρόνιων συμβάσεων θα εξαρτάται από την απόφαση τριών υπουργών, οι οποίοι θα αποφασίζουν κατά το δοκούν και χωρίς καμία δέσμευση για την τύχη των ισόβιων ασφαλιστηρίων συμβολαίων»

Δηλώνεται ότι για άλλη μια φορά ακολουθείται η τακτική της επέμβασης στις υφιστάμενες συμβάσεις, η οποία τώρα θα ισχύει και για καταναλωτές που έχουν δικαιωθεί από τα ελληνικά δικαστήρια. «Πρόκειται για την ίδια τακτική που είχε επισημανθεί ως αντισυνταγματική από την Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής για το υπό κατάργηση καθεστώς», καταλήγει η ΕΚΠΟΙΖΩ.

Τι μπορεί να γίνει τώρα
Η ΕΚΠΟΙΖΩ έχει δεχτεί πάνω από 700 καταγγελίες τους τελευταίους οκτώ μήνες, για τις αναπροσαρμογές των ασφαλίστρων, όχι μόνο στα ισόβια ασφαλιστήρια συμβόλαια, αλλά και στα ετησίως ανανεούμενα, μας λέει η νομικός και πρόεδρος της ΕΚΠΟΙΖΩ Παναγιώτα Καλαποθαράκου.

«Δυστυχώς στα ετήσια συμβόλαια, που είναι η πλειονότητα, αφενός καταγράφονται επίσης πολύ μεγάλες αναπροσαρμογές, αφετέρου περιορίζονται η παροχές», δηλώνει στο in. Όπως εξηγεί αν ένας ασφαλισμένος διαγνωστεί με μια ασθένεια τον ένα χρόνο, τον επόμενο χρόνο η ασθένεια αυτή εξαιρείται. «Τα μακροχρόνια συμβόλαια δεν συνέφεραν τις ασφαλιστικές, γιατί έπρεπε να εμφανίζουν κεφαλαιακή επάρκεια για όσο χρόνο τα διατηρούν. Επομένως έσπρωξαν τους ασφαλισμένους στα ετήσια συμβόλαια, για να μπορούν να αλλάζουν κατά το δοκούν τα ασφάλιστρα και τις παροχές».

Οι καταναλωτές ζητάνε ο Ετήσιος Δείκτης Αναπροσαρμογής να συμπεριλάβει και τα ετησίως ανανεούμενα συμβόλαια. Κάτι τέτοιο, μας λέει η κ. Καλαποθαράκου, μπορεί να θεσπιστεί με δευτερογενή νομοθεσία, π.χ. με κάποια κανονιστική διάταξη, εγκύκλιο, υπουργική απόφαση ή προεδρικό διάταγμα.

Ένα άλλο αίτημα προς την κυβέρνηση είναι να λάβει μέριμνα ανακούφισης των καταναλωτών από τις εξοντωτικές αυξήσεις που έχουν υποστεί στα υφιστάμενα συμβόλαια. Σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχει δεχθεί η ΕΚΠΟΙΖΩ πρόκειται για αυξήσεις της τάξης του 12% με 18%, οι οποίες επιβλήθηκαν από την ισχύ του προηγούμενου καθεστώτος, που εισήγαγε η κυβέρνηση το 2020.

Πυρά και από τις ασφαλιστικές εταιρείες
Ούτε οι ασφαλιστικές είναι ικανοποιημένες από την τροπολογία του υπουργείου Ανάπτυξης και ζητάνε μεταξύ άλλων να υπάρχει εξορθολογισμός του κόστους των νοσηλίων των ιδιωτικών κλινικών, ώστε να ρυθμίζονται όλοι οι παράγοντες που καθορίζουν του κόστος της αφάλισης. Θεωρούν ότι τα νέα μέτρα εστιάζουν ανισοβαρώς στην ασφαλιστική αγορά, η οποία, όπως επισημαίνουν «δεν δημιουργεί το κόστος, αλλά το πληρώνει».

Η μπάλα στην εξέδρα
Οι ασφαλιστικές πετάνε το μπαλάκι στις ιδιωτικές κλινικές για τις υπέρογκες αυξήσεις, όμως οι καταναλωτές δεν θεωρούν ότι η δικαιολογία αυτή επαρκεί. Όσο για τη συζήτηση περί καρτέλ στο χώρο της ιδιωτικής υγείας και ασφάλισης – π.χ. μέσω ολιγοπωλιακής συγκέντρωσης στα χέρια ισχυρών funds που ελέγχουν επιχειρήσεις και των δύο κλάδων – η κ. Καλαποθαράκου λέει ότι σε αυτή την περίπτωση οφείλει να επιληφθεί η Επιτροπή Ανταγωνισμού. «Αυτό δεν απαλλάσσει τις ασφαλιστικές από τις ευθύνες τους. Αν ένα fund έχει υπερσυγκέντρωση νοσοκομείων με αποτέλεσμα να ανεβάζει υπέρμετρα τις τιμές αυτό πλήττει τις ασφαλιστικές εταιρείες. Τι έχουν κάνει οι εταιρείες γι’αυτό; Πρέπει να υπάρχει ενιαία τιμή για τα φυσικά πρόσωπα και για τις ασφαλιστικές εταιρείες. Υπάρχει νόμος γι’ αυτό από το 2019», καταλήγει.

Γύρω γύρω όλοι, στη μέση οι καταναλωτές
Σε αυτό το γαϊτανάκι μετάθεσης ευθυνών πάντως, με δεδομένη την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και ασφάλισης, εκείνοι που πλήττονται πρωτίστως είναι οι ίδιοι οι χρήστες υπηρεσιών υγείας. Ως γνωστόν έχουμε από τις υψηλότερες άμεσες ιδιωτικές πληρωμές υγείας σε όλη την ΕΕ – πάνω από το 30% επί του συνόλου των δαπανών, όταν ο μέσος όρος είναι κάτω του 15%. Δηλαδή τα χρήματα που πληρώνουμε από την τσέπη μας για ιατρικές ανάγκες είναι αναλογικά διπλάσια από αυτά που θα χρειαζόταν να πληρώσει ο μέσος πολίτης της ΕΕ, σε σχέση με το συνολικό κόστος των δαπανών υγείας. Επίσης έχουμε τις χαμηλότερες δημόσιες δαπάνες υγείας, ως ποσοστό χρηματοδότησης του συστήματος υγείας. Μόλις το 10% των δαπανών υγείας καλύπτονται από το κράτος, όταν ο μέσος όρος στην ΕΕ είναι το 77%.

The post Άνθρακας ο θησαυρός της τροπολογίας για τα ασφάλιστρα υγείας – Τι λένε οι καταναλωτικές ενώσεις appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.