Η κα Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου, Βουλευτής του Βορείου Τομέα Αθηνών της Ελληνικής Λύσης, έθεσε ερώτημα για την «Αλλοίωση του δασικού χαρακτήρα του κτήματος Συγγρού υπό το πρόσχημα εργασιών καθαρισμού» προς:
– Τον κ. Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας
– Τον κ. Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων
– Τον κ. Υπουργό Εσωτερικών
αναφέροντας: “Κύριοι, κύριοι Υπουργοί,
σε άμεσο κίνδυνο απώλειας του χαρακτηρισμού του, ως δασικής έκτασης, βρίσκεται το κτήμα Συγγρού, το οποίο, ως γνωστόν, εκτείνεται σε μία περιοχή 950 στρεμμάτων στα όρια των τριών όμορων Δήμων: του Αμαρουσίου, της Κηφισιάς και των Μελισσίων. Τούτο, δε, συμβαίνει, επειδή, όπως καταγγέλλουν σχετικά, εδώ και ημέρες, κάτοικοι της περιοχής, με συγκάλυψη την εκτέλεση έργων καθαρισμού του, δεν απομακρύνονται απλώς τα ξερά χόρτα, ως είθισται σε ανάλογες περιπτώσεις λόγω κινδύνου ανάφλεξής τους, κατά την περίοδο του θέρους, αλλά επιπροσθέτως εκριζώνεται με τρόπο βίαιο η χαμηλή δασική βλάστηση, με συνέπεια, εκεί που προηγουμένως υπήρχε δάσος, τελικά, να απομένει ένα γυμνό, χέρσο πεδίο. Τοιουτοτρόπως, παραμένουν στο τέλος απλώς ορισμένα δένδρα, απομονωμένα το ένα από το άλλο, χωρίς τον απαραίτητο ζωτικό γι’ αυτά περίγυρο που δημιουργείται από την παρακείμενη ύπαρξη στοιχείων του φυτικού βασιλείου.
Πιο συγκεκριμένα μιλώντας, στο ως άνω άλσος, αυτές τις στιγμές, και πάντοτε σύμφωνα με τις καταγγελίες: α) κόπτονται συστηματικά οι πράσινοι θάμνοι του, β) αφαιρούνται κλαδιά έως και του ύψους των τριών μέτρων και γ) κόπτονται ακόμη και ολόκληρα δένδρα. Έτσι, το κτήμα Συγγρού, μοιραία, οδηγείται στην αποδάσωσή του, αλλά τίθεται και ενώπιον σοβαρού κινδύνου ολοκαυτώματος ή/ και παρασυρμού του χωμάτινου εδάφους του από πλημμύρες, διότι η σημερινή σκληρή και απότομη αποψίλωση που λαμβάνει χώρα σε αυτό: α) καταστρέφει τελείως όχι μόνο τη χλωρίδα, αλλά και την πανίδα της περιοχής (σκοτώνοντας, εμμέσως, πολλά μικρά ζώα του δάσους), β) δημιουργεί, αναπόφευκτα, τις συνθήκες ξεσπάσματος πυρκαγιάς, εφ’ όσον, η καταστροφή της βλάστησης δεν μπορεί, πλέον, να περιορίζει την κίνηση ισχυρού ρεύματος αέρα, με συνέπεια την γρήγορη εξάπλωση μιας ενδεχόμενης φωτιάς και γ) δημιουργεί, ακόμη, προϋποθέσεις για πλημμύρες, έπειτα από ενδεχόμενη ισχυρή βροχόπτωση, αφού δεν θα υπάρχει πλέον χλωρίδα που να συγκρατεί τα ρέοντα ύδατα.
Ως σύνοψη των ανωτέρω, μπορούμε να πούμε ότι η αλλοίωση του δασικού χαρακτήρα του κτήματος Συγγρού που επιχειρείται υπό την κάλυψη των εργασιών καθαρισμού του, στερεί ένα μεγάλο τμήμα της ευρύτερης περιοχής των βορείων προαστίων των Αθηνών από υπερπολύτιμο χώρο πρασίνου και οξυγόνου, με όλα τα δραματικά επακόλουθα που αυτό σημαίνει για το εκεί τοπικό οικοσύστημα αλλά και την ευρύτερη βιοποικιλότητα του τόπου μας.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω:
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1. Ποια δημόσια Αρχή φέρει την ευθύνη για τον καθαρισμό (αποψίλωση) του ως άνω κτήματος Συγγρού, στο πλαίσιο ποιας δράσης εκτελείται η εν λόγω ενέργεια και βάσει ποιας ακριβώς επιστημονικής ή άλλης μελέτης;
2. Προτίθεσθε να διασφαλίσετε με σχετική δήλωσή σας ότι, το κτήμα Συγγρού θα διατηρήσει τον δασικό χαρακτήρα του, αμέσως μετά την αποπεράτωση των εργασιών καθαρισμού του, χωρίς να αφεθεί στην τύχη του, μεταβαλλόμενο σε ερημική έκταση και σε “κρανίου τόπο»”;

Η ερωτώσα Βουλευτής
Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου.”

The post «Αλλοίωση του δασικού χαρακτήρα του κτήματος Συγγρού υπό το πρόσχημα εργασιών καθαρισμού» appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Η Βουλευτής Βορείου Τομέα Αθηνών της Ελληνικής Λύσης, κα Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου, έθεσε προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, κα Λίνα Μενδώνη ερώτημα με θέμα την «Αξιοποίηση του Αδριάνειου Υδραγωγείου – υδατογέφυρας της Νέας Ιωνίας».
Στο ερώτημα της κας Αλεξοπούλου αναφέρεται: “Κυρία Υπουργέ,
Στον Δήμο της Νέας Ιωνίας της Αττικής, υψώνεται ένα υδραγωγείο, το οποίο θεωρείται πως είναι το αρχαίο ρωμαϊκό Αδριάνειο Υδραγωγείο, όντας τμήμα του συστήματος υδροδότησης της Αθήνας και χρονολογείται από τον 3ο περίπου αιώνα π.Χ. Θεωρείται ως ένα από τα σημαντικότερα μνημεία εκείνης της περιόδου στην Αττική. Μάλιστα, οι σωζόμενες στήλες του εν λόγω αρχαίου Υδραγωγείου αποτελούν, σήμερα, το μοναδικό ρωμαϊκό μνημείο που επιβίωσε σε βάθος χρόνου στην χώρα μας, αλλά και έναν από τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους στην περιοχή, που μπορούν να φιλοξενήσουν σχετικές πολιτιστικές δραστηριότητες.
Πλην, όμως, ο χώρος αυτός με την βαριά ιστορική μνήμη, παραμένει ουσιαστικά, εδώ και χρόνια, εγκαταλελειμμένος, λόγω, αφ’ ενός, του μηδενικού ή ελαχίστου βαθμού συντήρησης και ανάδειξης του ως άνω μνημείου, αλλά και αφ’ ετέρου, λόγω του ότι δεν πραγματοποιούνται οι απαραίτητες τακτικές εργασίες καθαρισμού του περιβάλλοντος χώρου του. Ως αποτέλεσμα, το μνημειακό αυτό στολίδι, που μπορεί να αναδείξει πολιτισμικά την ιστορική περιοχή της Νέας Ιωνίας, παραμένει αναξιοποίητο και, κατ’ ουσίαν, υποβαθμισμένο, εξ’ αιτίας της εγκατάλειψης, στην οποία έχει περιέλθει.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω,
Ερωτάται η κ. Υπουργός:
1. Προτίθεστε να προχωρήσετε στις εργασίες αποκατάστασης, εκκαθάρισης και εν τέλει, ανάδειξης και αξιοποίησης του Αδριάνειου Υδραγωγείου της Ν. Ιωνίας της Αττικής;
2. Προτίθεσθε να αναδείξετε με περαιτέρω σχετικές πρωτοβουλίες σας τον ανωτέρω αρχαιολογικό χώρο, αναβαθμίζοντας πολιτιστικά την ευρύτερη περιοχή;”

The post «Αξιοποίηση του Αδριάνειου Υδραγωγείου – υδατογέφυρας της Νέας Ιωνίας» appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Η κα Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου, Βουλευτής Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών κατέθεσε ερώτηση προς τους Υπουργούς Εσωτερικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα: «Σημαντικές ελλείψεις και επικίνδυνα σημεία στο Κοιμητήριο Παπάγου», όπου ανέφερε: “Κύριοι, κύριοι Υπουργοί,
σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση Α5/1210/1978 – ΦΕΚ Β-424/10-5-1978, “Περί όρων για ίδρυση κοιμητηρίων”, οι χώροι που λειτουργούν για την ταφή νεκρών σωμάτων ανθρώπων επιβάλλεται να πληρούν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις, αφ’ ενός προς απόδοση σεβασμού στη μνήμη των νεκρών, αφ’ ετέρου, δε, για την διασφάλιση της σωματικής ακεραιότητας των επισκεπτών. Ως προς τα ήδη υφιστάμενα κοιμητήρια, κατά τη στιγμή δημοσίευσης της ως άνω Απόφασης, το άρθρο 19, “Μεταβατική διάταξη – Υπάρχοντα κοιμητήρια”, ρητώς προβλέπει στην παράγραφο 1, ότι: “Τα κοιμητήρια, που είναι σε λειτουργία με την έναρξη της ισχύος αυτής της διατάξεως, υπόκεινται γενικά στους όρους της”.
Σύμφωνα, όμως, με πολίτες που επισκέφθηκαν προσφάτως το Δημοτικό Κοιμητήριο του Δήμου Παπάγου, της Αττικής, παρατηρούνται στο τελευταίο αρκετές και σημαντικές ελλείψεις, αλλά και σημεία που κρίνονται ως επικίνδυνα για τους επισκέπτες, με διάχυτη την αίσθηση εγκατάλειψης και μη φροντίδας του χώρου. Τα επιλήψιμα σημεία, με έναν πρώτο απολογισμό, είναι τα εξής:
Α) Η πινακίδα, η οποία υποτίθεται ότι δείχνει τον δρόμο προς το εν λόγω κοιμητήριο, είναι σε απαράδεκτη κατάσταση, εμφανώς χτυπημένη και αλλοιωμένη, με γραφικούς χαρακτήρες, που δεν επιτρέπουν την ανάγνωσή της.
Β) Η σχάρα του φρεατίου ομβρίων είναι συνεχώς ανοικτή, διότι προφανώς καταστράφηκε, με συνέπεια να κινδυνεύει η Δημόσια Υγεία, αλλά και να έχει καταστεί επικίνδυνη για τους περαστικούς, λόγω της διάνοιξης μεγάλης οπής στο έδαφος.
Γ) Στην είσοδο του κοιμητηρίου υπάρχει μία ομολογουμένως πολύ επικίνδυνη στροφή για πεζούς και οχήματα, η οποία, όμως, δεν διαθέτει προστατευτική μπάρα, με συνέπεια τον κίνδυνο διολίσθησης αυτών στο παρακείμενο χαντάκι.
Δ) Το κανάλι του κοιμητηρίου, σε μικρή απόσταση από τους τάφους, είναι γεμάτο με κλαδιά δένδρων, τα οποία οφθαλμοφανώς πετάχτηκαν εκεί, μετά το κλάδεμά τους, μετατρέποντας το σημείο σε χώρο υποδοχής και απόθεσης απορριμμάτων.
Ε) Ο τριγύρω του κοιμητηρίου χώρος είναι γεμάτος από διάφορα απόβλητα, τα οποία παραμένουν εκεί, επί καιρό, αναδύοντας μια θλιβερή εικόνα έλλειψης καθαριότητας και δημιουργώντας μία αποκρουστική αισθητική.
ΣΤ) Ο φωτισμός εντός του κοιμητηρίου είναι ελλιπής, πλήρης καμένων λαμπών, οι οποίες δεν αντικαθίστανται μετά την παύση λειτουργίας τους.
Ζ) Στον δρόμο μεταξύ των κοιμητηρίων Παπάγου-Χολαργού, υπάρχει μία άκρως επικίνδυνη πινακίδα, μεγάλη σε μέγεθος, η οποία έχει σχεδόν απωλέσει την στήριξή της στο έδαφος, με συνέπεια να κινδυνεύει να βρεθεί αιωρούμενη, καταρρέοντας, δε, είναι πιθανό να χτυπήσει, είτε πεζό, είτε διερχόμενο όχημα.
Σημειώνουμε ότι, οι ως άνω ελλείψεις στο κοιμητήριο Παπάγου και τα σχετικά επικίνδυνα σημεία, ουδέποτε έτυχαν κάλυψης ή φροντίδας, αν και παρατηρούνται σε εκκρεμότητα, εδώ και περίπου δύο, τουλάχιστον, χρόνια. Επειδή, δε, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, η ίδρυση και συντήρηση κοιμητηρίων ανήκει στην αρμοδιότητα των τοπικών Αρχών (Δήμων και Κοινοτήτων), είναι σαφές ότι, επιβάλλεται να δρομολογηθεί από την αρμόδια πολιτική ηγεσία προς την αρμόδια τοπική αυτοδιοίκηση η σύσταση περί άμεσης λήψης μέτρων προς αποκατάσταση των παραπάνω, προκειμένου για την εύρυθμη λειτουργία του κοιμητηρίου του Παπάγου.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω,
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
Προτίθεσθε να παρέμβετε καταλλήλως, μέσα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων σας, προκειμένου να επαναλειτουργήσει το κοιμητήριο Παπάγου, κατά τους προβλεπόμενους από τον Νόμο κανόνες λειτουργίας κοιμητηρίων, έχοντας αποκαταστήσει τις ανωτέρω ανεπάρκειες και ελλείψεις στις εσωτερικές του υποδομές;
Η ερωτώσα βουλευτής
Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου.”

The post «Σημαντικές ελλείψεις και επικίνδυνα σημεία στο Κοιμητήριο Παπάγου» appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Η κα Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου, Βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών, έθεσε προς τον Υπουργό Εσωτερικών και τον Υπουργό Υγείας ερώτηση με θέμα: «Αδυναμία χρήσης του κολυμβητηρίου Λυκόβρυσης από ΑμεΑ»: “Το κολυμβητήριο που λειτουργεί στον Δήμο Λυκόβρυσης – Πεύκης ολοκληρώθηκε πριν από μερικά χρόνια, έπειτα από σημαντικές χρονικές καθυστερήσεις και με την καταβολή από τη Δημοτική Αρχή εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, κατόπιν, όμως, και της σχετικής επιβάρυνσης των δημοτών. Τελικά, το έργο αυτό, αποδεδειγμένα, δεν διαθέτει τις απαιτούμενες δομές για να εξυπηρετεί άτομα με αναπηρίες (ΑμεΑ). Δημιουργήθηκε, κατ’ αυτό τον τρόπο, μία αθλητική δομή που αποκλείει εκ των πραγμάτων από την χρήση της μία ολόκληρη ευάλωτη κοινωνική ομάδα συνανθρώπων μας, οι οποίοι δεν έχουν την δυνατότητα πρόσβασης στο ανωτέρω κολυμβητήριο για πρακτικούς λόγους, εξ΄ αιτίας της σοβαρής κατασκευαστικής αβλεψίας για έστω μια ράμπα εξυπηρέτησής τους. Είναι, δε, αυτονόητο ότι, η εν λόγω παραδρομή, που καθόλου δεν τιμάει τις πολιτισμικές μας αξίες, επιβάλλεται να εξαλειφθεί άμεσα, έτσι ώστε κανένας συμπολίτης μας να μην αποκλείεται από το δικαίωμά του στην άθληση και την ψυχαγωγία.

Με δεδομένα όλα τα παραπάνω,
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
1. Προτίθεστε να προσθέσετε ένα κεκλιμένο επίπεδο ράμπας ή έναν διάδρομο με ελαφρά κλίση στον χώρο του κολυμβητηρίου της Λυκόβρυσης, ώστε να μπορεί να γίνεται ευχερής χρήση της εν λόγω δομής αθλητισμού από τα ΑμεΑ;
2. Τι προβλέπει η κείμενη νομοθεσία αναφορικά με τις προδιαγραφές κατασκευής των κολυμβητηρίων και εν γένει, των αθλητικών εγκαταστάσεων, όσον αφορά στην πρόβλεψη της κατασκευής εκείνων των υποδομών στο αρχιτεκτονικό σχέδιό τους, που θα επιτρέπουν την προσβασιμότητα στις εν λόγω εγκαταστάσεις από τα ΑμεΑ;
Η ερωτώσα βουλευτής
Αναστασία – Αικατερίνη Αλεξοπούλου.”

The post «Αδυναμία χρήσης του κολυμβητηρίου Λυκόβρυσης από ΑμεΑ» appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Θα συμφωνήσω σε ένα και μόνο πράγμα με την Κυβέρνηση: ότι το νομοσχέδιο για την Παιδεία είναι πολύ κρίσιμο για τα παιδιά μας, το εκπαιδευτικό μας σύστημα, το μέλλον της Πατρίδας μας. Ο μεγάλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκώ είχε πει: “Εκεί που ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή”! Αλλά και ο Άγιος του έθνους μας, ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός, που έδωσε και τη ζωή του για την παιδεία, έλεγε συχνά πως: “Καλύτερα να έχεις ελληνικό σχολείο στον τόπο σου, παρά να έχεις βρύσες και ποτάμια, διότι οι βρύσες ποτίζουν το σώμα, τα δε σχολεία ποτίζουν την ψυχή”…
Ισχυρίζεται η Κυβέρνηση, πως στόχος του νόμου που μόλις ψήφισε είναι η δημιουργία ενός ακόμη καλύτερου σχολείου, η αναβάθμισή του και η ενδυνάμωση των εκπαιδευτικών. Τα πετυχαίνει όμως όλα αυτά ο εν λόγω νόμος; Ας το δούμε.
Θα περίμενα πράγματα πιο ουσιώδη. Που αναβαθμίζουν πραγματικά την παιδεία μας, την τόσο πολύπαθη. Αντ’ αυτού, βλέπουμε ένα ακόμα τεχνοκρατικό σχέδιο, που στο πνεύμα μιας άδηλης Νέας Εποχής δεν τολμά να θίξει τις ρίζες του κακού σε ό,τι νοείται ως Παιδεία στη χώρα μας.
Εμείς, η Ελληνική Λύση, καταθέσαμε δημόσια ένα πλήρες πρόγραμμα για την πραγματική αναβάθμιση της Παιδείας. Προτεραιότητά μας -όπως θα έπρεπε να είναι και της κάθε ελληνικής Κυβέρνησης-, ο Ελληνοκεντρισμός. Τι θέλω να πω; Ότι είναι αδιανόητο, τη στιγμή που σε χώρες του εξωτερικού, που δεν έχουν καμία σχέση με την ελληνική Παιδεία, διδάσκεται η αρχαία ελληνική γλώσσα και δίνεται βάρος στην εκμάθησή της, εδώ στη μήτρα της παιδείας και του πολιτισμού να υποβαθμίζουμε τη γλώσσα των προγόνων μας! Δεν είναι αυτό ειρωνεία, δεν είναι παράδοξο;
Πώς το αντιμετωπίζει αυτό, ο νέος νόμος; Δυστυχώς, καθόλου. Ούτε η Νέα Δημοκρατία -όπως προηγουμένως κι ο ΣΥΡΙΖΑ, κι οι άλλες Κυβερνήσεις- δεν γνωρίζει τι θα πει ελληνοκεντρική παιδεία.
Εμείς προτείνουμε τον Ελληνοκεντρισμό στην παιδεία, έστω κι αν αυτό ενοχλεί ορισμένους, ως τη μόνη αληθινή οδό αναβάθμισης του εκπαιδευτικού μας συστήματος, με τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από την πρώτη κιόλας Δημοτικού, σε εικονογραφημένα βιβλία, κατανοητά από τον μικρό μαθητή, έτσι ώστε τα παιδιά μας να εξοικειώνονται αμέσως με τη γλώσσα που μιλούσαν οι ένδοξοι προπάτορές μας.
Ας πάμε τώρα και σε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα, που δυστυχώς φαίνεται να περνούν στα “ψιλά” της πρόσφατης συζήτησης στη Βουλή… Το άρθρο 8 του νομοσχεδίου προβλέπει σε σύνολο 800 θέσεων Συμβούλων Εκπαίδευσης, μόλις δύο θέσεις για Σχολικούς Νοσηλευτές. Δεν θα έπρεπε να είναι περισσότερες; Υπενθυμίζω, ότι ένας παλαιότερος νόμος (ο 3699 του 2008), της Νέας Δημοκρατίας μάλιστα, προέβλεπε την ύπαρξη Σχολικών Νοσηλευτών στα τότε ΚΕΔΔΥ, που στο μεταξύ τα κατάργησε ο νόμος 4547 του 2018, επί ΣΥΡΙΖΑ. Ο θεσμός αυτός όμως, των Σχολικών Νοσηλευτών, δεν εφαρμόστηκε ποτέ.
Τι θα γίνει, λοιπόν, τώρα, που το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει χτυπηθεί τόσο από την πανδημία; Δεν θα έπρεπε αυτό το θέμα να το κοιτάξει καλύτερα η Κυβέρνηση; Δεν θα έπρεπε -ειδικά τώρα, στην εποχή του κορωνοϊού- να έχουμε πολλούς Σχολικούς Νοσηλευτές, με τις τοσες αυξημένες ανάγκες;
Και για να επεκτείνω λίγο τη σκέψη μου… Θα περίμενα, ειλικρινά, να υπάρχει περισσότερη έγνοια για τα παιδιά με αναπηρίες, για τους μαθητές ΑμεΑ. Τόσα και τόσα χρόνια οι γονείς και οι δάσκαλοι ζητούν τα αυτονόητα! Τα έχω φέρει αρκετές φορές και με ερωτήσεις μου στη Βουλή. Όμως στο κυβερνητικό σχέδιο δεν υπάρχει τίποτα που, όχι να αναβαθμίζει, αλλά να δίνει πρακτικές λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα παιδιά σε καθημερινή βάση. Κι αυτό είναι θλιβερό, ειδικά μάλιστα όταν η Κυβέρνηση διαλαλεί παντού ότι είναι ευαίσθητη απέναντι στις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού μας…
Αλλά και πέραν αυτών, με το άρθρο 25, απομακρύνεται ο Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός από τα ΚΕΣΥ (τα Κέντρα Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης). Γιατί όμως; Πρόκειται για θεσμό, ο οποίος βοηθούσε πολύ τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Και, καθ’ ομολογία γονιών και εκπαιδευτικών, είχε θετικές συνέπειες για τους μαθητές αυτούς, κυρίως μέσα από τις ατομικές και συμβουλευτικές συναντήσεις, αλλά και τις επισκέψεις των εκπαιδευτικών συμβούλων, που βοηθούσαν αυτά τα παιδιά. Δεν θα έπρεπε αυτός ο θεσμός να παραμείνει ως έχει, γιατί ακυρώνεται κάτι τόσο επωφελές;
Να μου επιτραπεί ακόμα να θίξω ένα θέμα, που επίσης έφερα πρόσφατα -7 Ιουλίου 2021- στη Βουλή: την κατάργηση της Εκκλησιαστικής Σχολής Βελλάς Ιωαννίνων. Για το οποίο δεν έχει απαντήσει ακόμη η κυρία Υπουργός.
Σύμφωνα με το άρθρο 152 η ιστορική αυτή Σχολή καταργείται, μετά από 110 χρόνια λειτουργίας, χωρίς ουσιαστικό λόγο. Προσπάθησε βέβαια η Κυβέρνηση να διασκεδάσει αυτή την αστοχία με την ίδρυση στη θέση της, Σχολής Μαθητείας Υποψηφίων Κληρικών, αλλά δεν παύει να ισχύει ότι μια Σχολή με προσφορά στο γένος και τα ελληνικά γράμματα ακυρώνεται έτσι, χωρίς να διευκρινίζεται η αιτία. Αντί να ενισχύει, λοιπόν, η Κυβέρνηση τους ιστορικούς θεσμούς της χώρας μας, τους καταργεί και απαξιώνει στο όνομα της παγκοσμιοποίησης και της ισοπέδωσης της παράδοσής μας!
Κλείνοντας, θέλω να πω, ότι η Ελληνική Λύση και εγώ προσωπικά δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί “πρόοδος” πρέπει να θεωρείται η άτακτη οπισθοχώρηση της Παιδείας μας σε ό,τι έχει να κάνει με την Ελληνικότητα και τη χριστιανική μας πίστη. Ζούμε σε μια εποχή, όπου στην ίδια την Ευρώπη κυβερνήσεις και λαοί επιδιώκουν επιστροφή στις πατροπαράδοτες αξίες! Κι αυτό, επειδή τα νεο-φιλελεύθερα και τα νεο-κομμουνιστικά δόγματα δεν οδήγησαν τελικά παρά μόνο σε αδιέξοδα τις χώρες και τα έθνη. Δεν πρέπει κι εμείς να ακολουθήσουμε αυτό το πνεύμα των καιρών, εμείς με την τόσο πλούσια πνευματική παράδοση; Επιστροφή, λοιπόν, σ’ αυτό που όλοι οι μεγάλοι του παρελθόντος -ο Ρουσσό κι ο Μοντεσκιέ, ο Γιέγκερ κι ο Καντ- λάτρεψαν και ονόμασαν Ελληνική Παιδεία, με σεβασμό στα εθνικά και θρησκευτικά μας σύμβολα!

*Βουλευτής Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών, με την Ελληνική Λύση

The post Για μια Παιδεία Ελληνοκεντρική! appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Ερωτήσεις στη Βουλή κατέθεσε η κα Αναστασία-Αικατερίνη Αλεξοπούλου, Βουλευτής Β1 Βορείου Τομέα Αθηνών του Κόμματος Ελληνική Λύση με θέμα την παραρεμάτια περιοχή της Πύρνας και για τη συγκέντρωση βοθρολυμάτων στην κάτω πλατεία του Ηλιακού Χωριού.

Η ίδια αντλώντας στοιχεία από το αποκλειστικό ρεπορτάζ του Χ-τύπου κάνει λόγο για την ανάγκη λήψης μέτρων για τη διευθέτηση των ζητημάτων αυτών από την Πολιτεία.

Αναλυτική οι ερωτήσεις της Βουλευτού ΕΔΩ

The post Από τον Χτύπο στη Βουλή appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

The post “Άκρως επικίνδυνη για τη δημόσια ασφάλεια και τη σωματική ακεραιότητα” appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.