The post ΕΛ.Α.Σ. – ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΤΣΙΠΡΑΣ – ΣΑΜΑΡΑΣ appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

• Γράφει η Δρ. Βασιλική Μελέτη*

Υπάρχουν ημερομηνίες που ανήκουν στη συλλογική μνήμη του λαού. Η 3η Σεπτεμβρίου 1974 είναι η ημέρα κατά την οποία ο Ανδρέας Παπανδρέου παρουσίασε την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ και έθεσε τις βάσεις για μια διαφορετική αντίληψη της πολιτικής, της κοινωνίας και της δημοκρατίας.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, η επέτειος δεν μπορεί να περιορίζεται σε μια αναδρομή στο παρελθόν. Το πραγματικό νόημα μιας πολιτικής παρακαταθήκης δεν βρίσκεται μόνο σε όσα πέτυχε, αλλά κυρίως στα ερωτήματα που εξακολουθεί να θέτει σήμερα.
Αυτό ακριβώς ανέδειξε και η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Χαλάνδρι στις 29 και 30 Αυγούστου, με αφορμή την επέτειο της Ιδρυτικής Διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ. Μέσα από αρχειακό φωτογραφικό υλικό και τις τοποθετήσεις στελεχών που συμμετείχαν στην ιστορική διαδρομή του Κινήματος, αλλά και εκπροσώπων της σημερινής γενιάς, το παρελθόν συναντήθηκε με το παρόν. Δεν επρόκειτο απλώς για μια εκδήλωση μνήμης, αλλά για μια υπενθύμιση ότι οι πολιτικές αλλαγές ξεκινούν όταν η κοινωνία αποφασίζει να μη συμβιβαστεί με την αδράνεια.
Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε πρωτίστως σημαντική κοινωνική και πολιτική τομή στον τόπο: έδωσε χώρο και λόγο σε ανθρώπους που για δεκαετίες αισθάνονταν ότι η πολιτική δεν τους αφορούσε. Συνέβαλε αποφασιστικά στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, στην κατοχύρωση δικαιωμάτων, στην αναβάθμιση της θέσης της γυναίκας, στη στήριξη της υπαίθρου και των εργαζομένων, στην ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας και στη διεύρυνση της δημοκρατικής συμμετοχής.
Αυτή είναι η ιστορική του παρακαταθήκη. Για το λόγο αυτό η σημερινή Δημοκρατική Παράταξη δεν έχει την πολυτέλεια ούτε της νοσταλγίας ούτε της αυτάρεσκης επανάπαυσης. Έχει την ευθύνη να μετατρέψει τις αξίες εκείνης της εποχής σε απαντήσεις για τα σύγχρονα προβλήματα.
Οι σημερινοί μη προνομιούχοι μπορεί να έχουν τελείως διαφορετικό πρόσωπο, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν. Είναι ο νέος άνθρωπος που εργάζεται και παρ’ όλα αυτά αδυνατεί να αποκτήσει μια αξιοπρεπή στέγη. Είναι το ζευγάρι που αναβάλλει τη δημιουργία οικογένειας, επειδή το κόστος ζωής έχει καταστήσει την απόφαση αυτή οικονομικό άθλο. Είναι ο εργαζόμενος που ζει με την ανασφάλεια μιας επισφαλούς εργασίας. Είναι ο συνταξιούχος που υπολογίζει καθημερινά τα έξοδά του. Είναι η οικογένεια που βλέπει το εισόδημά της να εξανεμίζεται στην αγορά, στην ενέργεια και στις βασικές ανάγκες. Και πίσω βρίσκεται ένα ζήτημα που δεν είναι απλώς οικονομικό. Είναι βαθιά εθνικό: το δημογραφικό.
Μια χώρα που χάνει τους νέους της, που βλέπει τις γεννήσεις να μειώνονται και ολόκληρες περιοχές να γερνούν και να ερημώνουν, βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με μια πρόκληση που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά. Χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο κοινωνικό συμβόλαιο για τη νέα γενιά: πρόσβαση σε προσιτή κατοικία, σταθερή εργασία, ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες υγείας και παιδείας, ουσιαστική στήριξη της οικογένειας και πραγματικές δυνατότητες επαγγελματικής και κοινωνικής προόδου.
Το δημογραφικό δεν είναι στατιστικό μέγεθος, αλλά ο καθρέφτης των δυνατοτήτων μιας κοινωνίας να συνεχίσει να υπάρχει, να δημιουργεί και να προοδεύει. Το 2025 καταγράφηκαν στην Ελλάδα μόλις 65.594 γεννήσεις, αριθμός μειωμένος κατά 4,2% σε σχέση με το 2024. Το πρόβλημα δεν λύνεται ζητώντας από τους νέους να «κάνουν περισσότερα παιδιά». Λύνεται δημιουργώντας μια Ελλάδα στην οποία ένας νέος άνθρωπος θα μπορεί να ονειρεύεται το μέλλον του χωρίς να αισθάνεται ότι πρέπει πρώτα να εγκαταλείψει τη χώρα του.
Την ίδια στιγμή, η ποιότητα της Δημοκρατίας αποτελεί κρίσιμο ζήτημα. Η εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς δεν είναι δεδομένη. Διαφάνεια, λογοδοσία, ανεξαρτησία των θεσμών και σεβασμός στους κανόνες δεν αποτελούν πολυτέλειες ούτε κομματικά συνθήματα. Είναι οι προϋποθέσεις για να λειτουργεί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία.
Απέναντι σε μια πολιτική αντίληψη που συχνά παρουσιάζει τη διακυβέρνηση ως υπόθεση διαχείρισης και επικοινωνίας, η Δημοκρατική Παράταξη οφείλει να επαναφέρει στο προσκήνιο την πολιτική ως υπόθεση κοινωνικής ευθύνης. Αυτό σημαίνει ένα κράτος που δεν θα ανταμείβει τις γνωριμίες αλλά την ικανότητα. Μια δημόσια διοίκηση που θα υπηρετεί τον πολίτη. Δημόσια υγεία και παιδεία που δεν θα λειτουργούν ως λύση ανάγκης για όσους δεν μπορούν να πληρώσουν. Μια οικονομία που θα παράγει πλούτο, αλλά θα τον κατανέμει με δικαιοσύνη. Μια ανάπτυξη που δεν θα αφήνει πίσω της ολόκληρες κοινωνικές ομάδες και περιοχές. Σημαίνει, επίσης, μια Ελλάδα με αυτοπεποίθηση στο διεθνές περιβάλλον. Μια χώρα που δεν θα παρακολουθεί παθητικά τις γεωπολιτικές εξελίξεις, αλλά θα διαμορφώνει συμμαχίες, θα υπερασπίζεται με συνέπεια τα εθνικά της συμφέροντα και θα αξιοποιεί τη θέση της στην Ευρώπη και στην ευρύτερη περιοχή. Και οι επερχόμενες βουλευτικές εκλογές δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν ως μια ακόμη κομματική αναμέτρηση. Θα είναι μια κρίσιμη επιλογή για την κατεύθυνση της χώρας. Εκεί θα κριθεί και η Δημοκρατική Παράταξη.
Το ΠΑΣΟΚ του 21ου αιώνα δεν μπορεί να είναι αντίγραφο του ΠΑΣΟΚ μιας άλλης εποχής. Οφείλει ωστόσο να κρατήσει ζωντανό τον πυρήνα της πολιτικής του ταυτότητας: τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα, την εθνική αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την πίστη ότι η πολιτική μπορεί να αλλάζει τις ζωές των πολιτών.
Και αυτό είναι ίσως το σπουδαιότερο μήνυμα της 3ης Σεπτέμβρη. Η πολιτική αλλαγή δεν θα έρθει με συνθήματα του παρελθόντος, αλλά όταν η Δημοκρατική Παράταξη παρουσιάσει ένα πειστικό σχέδιο για το μέλλον και ξαναδώσει στους πολίτες λόγο να πιστέψουν ότι η πολιτική μπορεί να υπηρετεί το συλλογικό συμφέρον.
Ο τόπος αυτός χρειάζεται νέα σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον πολίτη και την πολιτεία. Χρειάζεται θεσμούς που δεν θα φοβούνται τον έλεγχο, κοινωνικό κράτος που θα προστατεύει πραγματικά τους ευάλωτους, οικονομία που θα δημιουργεί ευκαιρίες και μια νέα γενιά που θα μπορεί να παραμένει, να δημιουργεί και να προοδεύει στον τόπο της.
Πριν από 52 χρόνια, το ΠΑΣΟΚ γεννήθηκε ως απάντηση σε μια ιστορική ανάγκη για αλλαγή.
Σήμερα η ανάγκη αυτή έχει διαφορετικό περιεχόμενο, αλλά παραμένει ζωντανή. Η 3η Σεπτέμβρη, επομένως, δεν είναι μόνο η επέτειος μιας ιστορικής διακήρυξης. Είναι μια υπενθύμιση ότι καμία κοινωνική κατάκτηση δεν είναι αυτονόητη και καμία πολιτική αλλαγή δεν ολοκληρώνεται οριστικά. Το ζητούμενο είναι να ξανακάνουμε την πολιτική υπόθεση των πολλών. Με δημοκρατία χωρίς εκπτώσεις. Με ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς. Με κοινωνική δικαιοσύνη χωρίς αστερίσκους. Με κράτος που υπηρετεί και δεν εξουσιάζει. Με μια Ελλάδα που δεν θα φοβάται το αύριο, αλλά το σχεδιάζει. Αυτό είναι το πραγματικό στοίχημα του ΠΑΣΟΚ και της φετινής 3ης Σεπτέμβρη.

*Δρ. Βασιλική Μελέτη
Πρωτοδικείο Αθηνών
Διδάκτωρ Κοινωνικής Πολιτικής – Συγγραφέας
Μέλος Δ.ΕΠΙ.Σ. Νέας Ιωνίας
Τομέας Ισότητας ΠΑΣΟΚ
Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Νέας Ιωνίας

The post 3η Σεπτέμβρη: η παρακαταθήκη μιας μεγάλης πολιτικής αλλαγής και το χρέος της νέας εποχής appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

• Γράφει ο Γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Μεταμόρφωσης, Μέλος της Νομαρχιακής Βορείου Τομέα Αθηνών 

Λίγο πριν τη ΔΕΘ.
Λίγο πριν ανοίξει ξανά ο κύκλος των παροχολογιών, των μεγάλων εξαγγελιών και των προεκλογικών υποσχέσεων. Λίγο πριν ξανακούσουμε όλα εκείνα τα «θα» που, κάθε φορά, παρουσιάζονται ως λύσεις για όλα τα προβλήματα της χώρας.
Λίγο πριν ξαναπιστέψουμε —ή πριν μας ζητήσουν να πιστέψουμε— κάθε μικρό ή μεγάλο αφήγημα που θα αραδιάσει η κυβέρνηση, ίσως αξίζει να κάνουμε ένα βήμα πίσω.
Να αναλογιστούμε τι ακριβώς επιζητούμε, τι ακριβώς ψάχνουμε και τι ακριβώς θέλουμε.
Για μια φορά, ας μην μπούμε στο τρυπάκι των μέσων ενημέρωσης και του «Μητσοτάκης ή χάος».
Αδικούμε τους εαυτούς μας.
Η Δημοκρατία δεν μπορεί να είναι ένα διαρκές δίλημμα φόβου. Δεν μπορεί η πολιτική μας επιλογή να καθορίζεται από το ποιος μας τρομάζει περισσότερο.
Έχουμε δικαίωμα να ζητάμε κάτι καλύτερο. Έχουμε δικαίωμα να απαιτούμε περισσότερα. Και κυρίως, έχουμε δικαίωμα να κρίνουμε μια κυβέρνηση από την πραγματικότητα και όχι από την επικοινωνία της.
Δεν είναι επιτυχία να εγκαινιάζεις νοσοκομεία που απλώς ανακαινίστηκαν, να κόβεις κορδέλες και να παρουσιάζεις εικόνες ανάπτυξης, όταν η ραχοκοκαλιά και ο πυρήνας του ΕΣΥ, οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό, υπολειτουργούν, εξαντλούνται και δεν επαρκούν.
Γιατί νοσοκομείο δεν είναι μόνο οι τοίχοι, τα καινούργια δωμάτια και τα εγκαίνια.
Νοσοκομείο είναι πρώτα απ’ όλα οι άνθρωποί του.
Θέλουμε μια Ελλάδα που θα μετρά την επιτυχία της μόνο με αριθμούς και δείκτες ή μια Ελλάδα που θα μετρά την πρόοδό της στη ζωή των ανθρώπων;
Θέλουμε μια πολιτική που θα θυμάται τον πολίτη λίγους μήνες πριν από τις εκλογές ή μια πολιτική που θα βρίσκεται δίπλα του κάθε μέρα;
Θέλουμε επιδόματα που απλώς καλύπτουν προσωρινά τις ανάγκες ή ένα κράτος που θα δημιουργεί πραγματικές ευκαιρίες, αξιοπρεπείς μισθούς, ισχυρή δημόσια υγεία, παιδεία και κοινωνική προστασία;
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι να εντυπωσιαστούμε από μία ακόμη εξαγγελία.
Το ζητούμενο είναι να μπορούμε να κοιτάμε πίσω και να ρωτάμε: Τι άλλαξε πραγματικά στη ζωή μας;
Και κάπου εδώ πρέπει να πούμε και κάτι ακόμη.
Καιρός να αποποινικοποιήσουμε επιτέλους τη λέξη ΠΑΣΟΚ.
Να πάψουμε να φοβόμαστε μια ολόκληρη πολιτική παράταξη επειδή κάποιοι εξωγενής παράγοντες φρόντισαν επί χρόνια να ταυτίσουν το όνομά της αποκλειστικά με τα λάθη, τις παθογένειες και τις ευθύνες του παρελθόντος.
Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι όλα έγιναν σωστά.
Δεν ξεχνάμε τα λάθη.
Δεν χαρίζουμε ευθύνες.
Αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Και τα βλέπουμε μπροστά μας.
Υπάρχουν και χειρότερα που κάποιοι προσπαθούν, με δυσκολία, να μας τα επιβάλουν ως κανονικότητα.
Γι’ αυτό ας αφήσουμε στην άκρη τα φοβικά σύνδρομα, τις ταμπέλες και τα τεχνητά διλήμματα.
Ας συζητήσουμε πολιτικά.
Ας συγκρίνουμε προγράμματα.
Ας κρίνουμε αποτελέσματα.
Ας απαιτήσουμε από όλους περισσότερα.
Η χώρα δεν χρειάζεται άλλες μεγάλες κουβέντες χωρίς αντίκρισμα. Χρειάζεται σχέδιο, σοβαρότητα, δικαιοσύνη και πολιτική που να υπηρετεί τον πολίτη και όχι την επικοινωνία.
Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται μια κοινωνία που δεν θα αρκείται στο να ακούει υποσχέσεις.
Μια κοινωνία που θα ρωτά, θα συγκρίνει, θα απαιτεί και θα κρίνει.
Γιατί αυτή τη φορά δεν πρέπει να αναρωτηθούμε μόνο:
«Τι θα μας τάξουν;»
Πρέπει να αναρωτηθούμε:
«Τι Ελλάδα θέλουμε;»
Και γι’ αυτή την Ελλάδα αξίζει να παλέψουμε.

The post Σπύρος Καζαμίας: “Καιρός να αποποινικοποιήσουμε επιτέλους τη λέξη ΠΑΣΟΚ” appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

• Άρθρο του Παναγιώτη Τσουκαλά, δημότη Νέας Ιωνίας

Τέλη Ιουνίου 2026. Ένας δημότης της Νέας Ιωνίας Αττικής επισκέφθηκε τα έξι Γενικά Λύκεια της πόλης και συγκέντρωσε τα αποτελέσματα των γραπτώς εξετασθέντων υποψηφίων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, όπως είχαν αναρτηθεί .
Διαπίστωσε ότι στη Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, η εικόνα των επιδόσεων στη Νεα Ιωνία Αττικής ήταν εξαιρετικά διαφορετική από την γενική εικόνα της επικράτειας .
Στο σύνολο των έξι Γενικών Λυκείων της πόλης, μόλις το 10,87% των μαθητών είχε συγκεντρώσει βαθμολογία πάνω από 15.
Το αντίστοιχο πανελλαδικό ποσοστό: 26,75%.
Δηλαδή, η επίδοση της Νέας Ιωνίας στην κατηγορία αυτή αντιστοιχούσε μόλις στο 40,7% της πανελλαδικής επίδοσης!
Το ζήτημα αφορούσε σχεδόν ολόκληρη μια πόλη 65.000 κατοίκων, η οποία τα προηγούμενα χρόνια ήταν εναρμονισμένη με την πανελλαδική εικόνα.
Ο δημότης παρακολουθούσε τις επιδόσεις κάθε χρόνο.

Πώς έγιναν ξαφνικά τόσο διαφορετικοί οι μαθητές της Νέας Ιωνίας;
Ο δημότης δυσκολευόταν να πιστέψει ότι μέσα σε μία χρονιά είχε αλλάξει τόσο δραματικά το μαθητικό δυναμικό μιας ολόκληρης πόλης. Του φαινόταν ακόμη δυσκολότερο να αποδώσει μια τέτοια μεταβολή σε αλλαγές στο εκπαιδευτικό προσωπικό των σχολείων ή των φροντιστηρίων και των λοιπών προγυμναστών. Δεν μεσολάβησαν έκτακτα γεγονότα και ειδικές συνθήκες.
Η σκέψη του οδηγήθηκε αναπόφευκτα στη διαδικασία της εξέτασης και, ειδικότερα, στη διαδικασία της βαθμολόγησης.

Μήπως το Βαθμολογικό Κέντρο είναι η κρίσιμη μεταβλητή;
Ο δημότης σκέφτηκε ότι τα γραπτά μιας περιοχής βαθμολογούνται σε ένα βαθμολογικό κέντρο ή έστω σε δύο,  διαφορετικό/ά κάθε χρόνο. Άκουγε πολλά χρόνια φήμες και ψιθύρους για «αυστηρά» βαθμολογικά κέντρα, για διαφορετικές (ή έστω ελαστικά διαμορφούμενες τοπικά) οδηγίες βαθμολόγησης, για ελλείψεις συντονισμού, εποπτείας, ελέγχου, αξιολόγησης.
Τώρα διέθετε μετρήσιμα δεδομένα, αδιαμφισβήτητα, διαφανή, που απαιτούν απάντηση.
Πού βαθμολογήθηκαν τα γραπτά της Νέας Ιωνίας;
Είναι πράγματι το βαθμολογικό κέντρο η κρίσιμη παράμετρος;
Τι είχε συμβεί τα προηγούμενα χρόνια με τα γραπτά που βαθμολογήθηκαν στο ίδιο/ στα ίδια Βαθμολογικά Κέντρα;

Πού θα σκάσει η βόμβα την επόμενη χρονιά; Πού την μεθεπόμενη;
Κάθε πολίτης, ανυποψίαστος, υποθέτει ότι ένα εθνικό σύστημα εξετάσεων διασφαλίζει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ομοιογένεια στην εφαρμογή των ίδιων κριτηρίων.
Υποθέτει ότι εκδίδονται σαφείς οδηγίες βαθμολόγησης που δεσμεύουν όλη την Ελλάδα, ότι υπάρχουν μηχανισμοί συντονισμού , εποπτείας, ελέγχου και έγκαιρης ανίχνευσης δυσλειτουργιών.
Υποθέτει ότι γίνονται τα αυτονόητα που δίνουν ουσιαστικό περιεχόμενο σε λέξεις όπως «αδιάβλητο σύστημα».
Υποθέτει ότι υπάρχει ισονομία.
Ο δημότης ένιωσε ότι πρέπει να ενημερώσει κάθε ανυποψίαστο πολίτη, τις τοπικές αρχές και φορείς, τις συλλογικότητες γονέων και κηδεμόνων, ώστε να προβληματιστούν και να ζητήσουν εξηγήσεις αρμοδίως.
Πώς γίνεται οι μαθητές μιας ολόκληρης πόλης να εμφανίζουν ξαφνικά τόσο μεγάλη υστέρηση στη Γλώσσα, ενώ αυτό δεν συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια;
Σε ποιο βαθμό το Βαθμολογικό Κέντρο επηρέασε τα αποτελέσματα της πόλης;
Η απάντηση δεν αφορά μόνο τη Νέα Ιωνία.
Αφορά όλους τους μαθητές που κάθε χρόνο συμμετέχουν στις Πανελλαδικές και έχουν την ίδια εύλογη προσδοκία:
ότι η επίδοσή τους θα κριθεί από το γραπτό τους και όχι από το πού (και από ποιον) αυτό θα βαθμολογηθεί.

The post Οι βαθμοί της Γλώσσας και το ερώτημα της ισονομίας στις Πανελλαδικές – Το παράδοξο της Νέας Ιωνίας Αττικής appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Δεν πέρασαν παρά λίγες μέρες από τις 9 Αυγούστου, όταν σε κάθε γωνιά της Ελλάδας οι εργαζόμενοι και η νεολαία διαδήλωσαν για ελευθερία και ζωή στην Παλαιστίνη στέλνοντας ένα ηχηρό, ξεκάθαρο μήνυμα αταλάντευτης αλληλεγγύης στον δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού και αποδοκιμασίας της εγκληματικής εμπλοκής της κυβέρνησης της ΝΔ, που μετατρέπει τη χώρα σε συνένοχο στο αιματοκύλισμα.
Ο ελληνικός λαός πήρε για άλλη μια φορά σαφή θέση: με την πλευρά της αντίστασης, της ζωής, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας, απέναντι στον θάνατο και τη γενοκτονία. Καταδίκασε το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, καθώς και τους πραγματικούς ενορχηστρωτές της σφαγής, τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μέσα σε αυτό το κλίμα λαϊκής κατακραυγής, είδαμε και την απάντηση του δημάρχου στην απαράδεκτη ανακοίνωση της Ακροδεξιάς Φωνής Λογικής.
Όσον αφορά το ακροδεξιό αυτό μόρφωμα, τη Φωνή λογικής, αποδεικνύει για ποιον λόγο η ακροδεξιά λειτουργεί ως το χρήσιμο αποκούμπι του συστήματος ξεπλένοντας την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Άλλωστε έχει δώσει κι άλλες φορές τα διαπιστευτήρια της στο σύστημα της φτώχιας και του θανάτου. Πως να ξεχάσει κανείς την στάση που είχε κρατήσει με το μπλοκάρισμα της συζήτησης για το έγκλημα των Τεμπών στο ευρωκοινοβούλιο, τη στιγμή που εκατομμύρια κόσμου απεργούσαν και διαδήλωναν την 28η Φλεβάρη σε όλη την Ελλάδα .
Όσον αφορά την απάντηση του δήμαρχου πράγματι, η ακροδεξιά, οι φασιστικές απόψεις πρέπει πάντα να παίρνουν απάντηση.
Μόνο που σε όσους στεκόμαστε αταλάντευτα με την Παλαιστίνη και κάνουμε πράξη την αλληλεγγύη μας ανακύπτουν εύλογα τα παρακάτω ερωτήματα.
• Ο δήμαρχος που σήμερα υπερασπίζεται την παλαιστινιακή σημαία δεν είναι αυτός που πριν λίγους μήνες την κατέβαζε από το Δημαρχείο, όταν την είχαν ανεβάσει οι εργαζόμενοι του δήμου;
• Η Δημοτική Αρχή που σήμερα καταγγέλλει την ακροδεξιά ρητορική της Λατινοπούλου, δεν είναι η ίδια που έχει ιδιαίτερα θερμές σχέσεις με τον Άδωνι, έναν από τους πιο επιθετικούς εγχώριους απολογητές του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ, αλλά και άλλους πρωτοκλασάτους υπουργούς της κατάπτυστη ελληνικής κυβέρνησης που αποτελεί τον πιο πιστό σύμμαχο αυτού του κράτους δολοφόνου;
Για να το ξεκαθαρίσουμε. Δεν γίνεται η σημαία της Παλαιστίνης να είναι σύμβολο αλληλεγγύης/προσφυγιάς/Δημοκρατίας όταν προσφέρεται για αντιπαράθεση με τη Λατινοπούλου και ενοχλητική σημαία όταν βρίσκεται στα χέρια του κινήματος. Ούτε η ακροδεξιά γίνεται αποκρουστική ή συμπαθής ανάλογα με το ποιος την εκπροσωπεί.

ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία
https://ektossxediou.blogspot.com/, ektossxediou@gmail.com

The post ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ – Αριστερή Ριζοσπαστική Κίνηση στη Νέα Ιωνία: “Με την Παλαιστίνη ως την Λευτεριά, χωρίς δύο μέτρα και δύο σταθμά” appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Η κ. Γεράκη εστίασε, μεταξύ άλλων, στην ανάγκη λήψης μέτρων για την προστασία των πεζών σε κεντρικά σημεία της πόλης. Παράλληλα, επεσήμανε ελλείψεις που αφορούν τη δημόσια υγεία εντός των σχολικών μονάδων, εκφράζοντας ανησυχίες για την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικού προσωπικού. Ειδική αναφορά έκανε στη μείωση του προσωπικού και των ωρών εργασίας, παράγοντες που, όπως υποστήριξε, δυσχεραίνουν την ομαλή λειτουργία των σχολικών υποδομών και την επαρκή φροντίδα των παιδιών.

Ένα ακόμη σημείο που ανέδειξε η δημοτική σύμβουλος αφορά τη διατήρηση και ενίσχυση του πρασίνου στον αστικό ιστό του Αμαρουσίου. Σύμφωνα με την τοποθέτησή της, η προστασία των χώρων πρασίνου είναι ζωτικής σημασίας για την ποιότητα ζωής των κατοίκων και απαιτεί διαρκή προσοχή και πρωτοβουλίες από τη δημοτική αρχή. Η κ. Γεράκη ζήτησε να υπάρξει συστηματική μέριμνα για την αποτροπή φαινομένων υποβάθμισης και απώλειας αστικών δέντρων και φυτών.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε η Μαρία Γεράκη στη στελέχωση των δημοτικών υπηρεσιών, τονίζοντας πως η επάρκεια προσωπικού είναι καθοριστική για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο Δήμος. Η ίδια κάλεσε το Δημοτικό Συμβούλιο να εξετάσει εκ νέου το ζήτημα της μείωσης του ανθρώπινου δυναμικού και να προωθήσει λύσεις που θα ενισχύσουν την καθημερινή λειτουργία των υπηρεσιών προς όφελος των δημοτών.

Οι παρεμβάσεις αυτές, που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της συνεδρίασης, φέρνουν στο προσκήνιο τρέχουσες προκλήσεις για την τοπική αυτοδιοίκηση και θέτουν εκ νέου το ζήτημα της ισόρροπης ανάπτυξης και της διασφάλισης της ποιότητας ζωής στο Μαρούσι.

The post Καίρια ζητήματα για ασφάλεια, υγεία και πράσινο έθεσε η Μαρία Γεράκη στο Δημοτικό Συμβούλιο Αμαρουσίου appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

The post ΠΑΣΟΚ: ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ …ΤΡΟΠΟ appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

The post Γράφει ο πρώην δήμαρχος Μεταμόρφωσης, κ. Μιλτιάδης Καρπέτας: ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ, ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

The post Γράφει ο π. Δήμαρχος Μεταμόρφωσης, κ. Μιλτιάδης Καρπέτας: Η (ΙΛΑΡΟ)ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗ appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Μια μάλλον σκόπιμη διαρροή επιτάχυνε τις εξελίξεις και άλλαξε το πολιτικό σκηνικό: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άφησε να κυκλοφορήσει φήμη για εκλογές το φθινόπωρο. Η σκοπιμότητα εύλογη: Να αναγκασθούν οι επίδοξοι σωτήρες, να εκτεθούν στο δημόσιο διάλογο και την κριτική, αντί να μένουν στον απυρόβλητο του παρασκηνίου
Αποτελεσματικό τέχνασμα. Ξετρύπωσε άμεσα την Καρυστιανού και τον Τσίπρα.
Η Καρυστιανού, ερμηνεύοντας από τα Αραμαϊκά χρησμό της μοναχής Ακυλίνας, ξεφούρνισε την αχαλίνωτη προσωπική της «Ελπίδα» για εξουσία, ανήμερα Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης. Ο Τσίπρας, καταπίνοντας τη φόλα αμάσητη, δεν κρατήθηκε ούτε για το «Θεριστή» (Ιούνιο), που είχε προαναγγείλει και στις 26 Μαΐου, ξεφούρνισε εσπευσμένα το δικό του κατάπλασμα, της εμπνευσμένης ΕΛ.Α.Σ.
Ο Σαμαράς που δεν τον αφήνει να κοιμηθεί η επιτυχία του Μητσοτάκη, θα κυνηγήσει το 3% έτσι κι αλλιώς.
Κάπως έτσι, έληξε η αγωνία, για το ποιος θα μας σώσει
****
ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και Νατσιοί «αποχαιρέτησαν» ήδη την «Αλεξάνδρεια». Η Λατινοπούλου, θα αποχαιρετήσει ή θα γίνει αντιπρόεδρος του Σαμαρά.
Ξέρουμε λοιπόν πρόσωπα και σχήματα, που θα διεκδικήσουν με μικρές ή μεγάλες πιθανότητες θέση στην επόμενη Βουλή. Απ’ ότι φαίνεται, μάλλον ξέρουμε και το πρώτο κόμμα. Έτσι, το ενδιαφέρον μετατοπίζεται στο ποιο θα είναι δεύτερο.
Ο έμπειρος στις καταστροφές Τσίπρας, αυτή τη φορά αγωνίζεται να καταστρέψει κάθε προοπτική της αντιπολίτευσης, ελπίζοντας να περιλάβει τη χώρα τη μεθεπόμενη τετραετία, που θα έχουν ξεθωριάσει τα κατορθώματά του.
Να πούμε, όμως, και του Τσίπρα το δίκιο: Βρίσκει και τα κάνει. Ισχύει εδώ το Σαιξπηρικό «Αν εσείς δεν είστε πρόβατα, εγώ δεν ήμουν λύκος». Όταν η κατά τεκμήριο νοήμων και υπεύθυνη αντιπολίτευση σέρνεται για χρόνια πίσω από τη Ζωή, την Καρυστιανού και τον Βελόπουλο και κατατρύχεται μονίμως από συμπλέγματα έναντι της ενδημικής νοσηρής Αριστερίλας, τα πολιτικά παράσιτα φουντώνουν και η αναμπουμπούλα γίνεται αναπόφευκτη. Ό,τι ακριβώς χρειάζεται ο Λύκος, για να χαίρεται και να ελπίζει.
****
Λέγεται ότι στην πολιτική ο πρώτος παίρνει τα πάντα και ο δεύτερος τίποτα. Λάθος. Δεν ισχύει πάντα. Και σίγουρα στις προσεχείς εκλογές. Ο δεύτερος θα είναι ο υποψήφιος πρώτος της μεθεπόμενης τετραετίας.
Ο Τσίπρας μπορεί να είναι βολικός αντίπαλος για το Μητσοτάκη. Αλλά μεσοπρόθεσμα είναι εξαιρετικά επικίνδυνος για τη χώρα. Όχι για όσα έχει διαπράξει. Αλλά για όσα είναι πάντα ικανός να διαπράξει. Ως τόσο αδίστακτος είναι ικανός για όλα.
Ο σαδιστικός εξευτελισμός και ο κυνικός εξανδραποδισμός αυτών που τον στήριξαν, δείχνει το ποιόν του ανθρώπου.
****
Οι πρώτες δημοσκοπικές ενδείξεις φαίνεται να ευνοούν τις κινήσεις του και προδιαγράφουν τον κίνδυνο. Δεύτερη θέση του μορφώματος Τσίπρα στις εκλογές, θ’ αποτελέσει μεσοπρόθεσμα απειλή, για νέο 2015.
Ένας σοβαρός και εθνικών διαστάσεων λόγος, για τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, παρά τα λάθη, τις ανεπάρκειές του και τις συνακόλουθες απογοητέυσεις..

The post Γράφει ο π. Δήμαρχος Μεταμόρφωσης Μιλτιάδης Καρπέτας: ΣΟΒΑΡΟΣ ΛΟΓΟΣ appeared first on ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.