Γράφει ο πρώην δήμαρχος Μεταμόρφωσης Μιλτιάδης Καρπέτας: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ “ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΣΜΟΣ”

Θέμα κοινωνικής παθολογίας. Σε κάθε εποχή και κάθε κοινωνικό οργανισμό, εμφανίζονται κατά καιρούς νοσηρά και παράλογα φαινόμενα, που λαμβάνουν επιδημικά χαρακτηριστικά. Είναι κάτι σαν τις επιδημίες που πλήττουν τους βιολογικούς οργανισμούς.

Στα απολυταρχικά καθεστώτα η εκδήλωσή τους περιορίζεται από την καταπίεση και δύσκολα αποκτούν πολιτική δυναμική. Αντιθέτως, στις Δημοκρατίες διαδίδονται ανεμπόδιστα, αποκτούν κοινωνική δυναμική και προσλαμβάνουν πολιτικά χαρακτηριστικά.

* * *

Ο λεγόμενος ‘αντισυστημισμός’, που πλήττει σήμερα τις δημοκρατικές κοινωνίες, είναι ακριβώς τέτοιο νοσηρό επιδημικό φαινόμενο. Έχει εξαπλωθεί σ’ ολόκληρο τον δυτικό κόσμο, όπως εξαπλώνονται και διαδίδονται οι επιδημίες, έχει προσβάλει σημαντικά τμήματα των κοινωνιών και αξιοποιείται ως πολιτικό όπλο από πάσης φύσεως και κατηγορίας τυχοδιώκτες και δημαγωγούς.

Και στην Ελλάδα και στις άλλες δημοκρατικές χώρες, η ‘αντισυστημική’ ψήφος, έχει καταστεί σημαντικός παράγων της δημόσιας ζωής. Τη διεκδικούν τυχάρπαστοι, κυρίως από τα άκρα του πολιτικού φάσματος. Αλλά τι σημαίνει ‘αντισυστημισμός’; Όρος ρευστός και ασαφής, κατάλληλος για υποκίνηση του ανορθολογισμού και ιδανικός για όσους ψαρεύουν στα θολά νερά.

***

Δύο είναι τα συστήματα, με τα οποία οργανώνονται και λειτουργούν οι κοινωνίες: Δημοκρατικά και ολοκληρωτικά. ‘Όλα τ’ άλλα, είναι παραλλαγές και αποχρώσεις αυτών των δύο. Στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού συστήματος, το μόνο λογικό περιεχόμενο του όρου  ‘αντισυστημισμός’, είναι η αντικατάστασή του με ολοκληρωτικό. Ο,τιδήποτε άλλο δεν είναι ‘αντισυστημισμός’. Μπορεί να είναι κριτική, καταγγελία, διαμαρτυρία για ελαττώματα, αδυναμίες και κακές λειτουργίες ή πολιτική  πρόταση για διόρθωσή τους αλλά όχι αντισυστημισμός. Όποιος πιστεύει στη Δημοκρατία, δεν μπορεί να είναι ‘αντισυστημικός’, ή να παρασύρεται από αγύρτες.

Με εξαίρεση το ΚΚΕ, -(που από πολιτική ευθύτητα ή δογματική αγκύλωση ή και τα δύο)-, κανείς από τους παριστάνοντες τους ‘αντισυστημικούς’, δεν αποτολμά να αμφισβητήσει ευθέως το Δημοκρατικό σύστημα. Παριστάνουν υποκριτικά τους υπερασπιστές του, υπονομεύοντας τη λειτουργία του.

***

Η ανθρωπογεωγραφία του αντισυστημισμού, εμφανίζει τεράστια …βιοποικιλότητα. Από Τράμπ μέχρι Φάραντζ και από Μελανσόν μέχρι τη Λεπέν. Κι από Βελόπουλο και Βαρουφάκη μέχρι Ζωή και Κασιδιάρη και guset star την Καρυστιανού.

Ως πολιτική επιδημία και οιονεί μόδα της εποχής, αποτελεί πρόσφορο έδαφος για δημαγωγική εκμετάλλευση και εξυπηρέτηση ετερόκλητων επιδιώξεων. Από την προσωπική ιδιοτέλεια και εξουσιοφρένεια μέχρι συνειδητή υπονόμευση και διάβρωση της Δημοκρατίας.

* * *

Η Δημοκρατία δεν έχει ανοσία. Στις επιδημίες και μπορεί να κάνει μεγάλα λάθη. Είναι, όμως, ανθεκτική και έχει ένα μοναδικό προσόν: Αντιλαμβάνεται και διορθώνει τα λάθη της. Απόδειξη: Ο συναρπαστικός τρόπος με τον οποίο αποτίναξε τον ‘Τραμπισμό’, την πιο ύπουλη και επικίνδυνη ‘αντισυστημικότητα’, που αντιμετώπισε ποτέ.