Τα ποσά που κατατίθενται σε τραπεζικούς λογαριασμούς σε έτη που έχουν παραγραφεί δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ελέγχου από την Εφορία, ακόμα κι αν μεταφέρονται με έμβασμα σε λογαριασμό που αφορά έτη χωρίς παραγραφή.
Αυτό επιβεβαιώνεται σε πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), η οποία βασίζεται σε προηγούμενες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Η απόφαση αυτή επέτρεψε σε φορολογούμενο να αποφύγει σημαντικά πρόστιμα.
Η ΔΕΔ ξεκαθαρίζει ότι ο κρίσιμος χρόνος για τη φορολόγηση ενός ποσού είναι, κατά κύριο λόγο, η ημερομηνία κατάθεσης του στον λογαριασμό του φορολογούμενου και όχι η ημερομηνία αποστολής του μέσω εμβάσματος. Επισημαίνεται ότι η μεταφορά χρηματικού ποσού μεταξύ λογαριασμών του ίδιου προσώπου δεν αποτελεί αυτόματα προσαύξηση της περιουσίας του.
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, εφόσον η εξακρίβωση της προέλευσης των χρημάτων είναι δύσκολη ή αδύνατη, η φορολογική αρχή μπορεί να θεωρήσει ως κρίσιμο χρόνο τον χρόνο αποστολής του εμβάσματος, με ειδική αιτιολόγηση.
Η ΔΕΔ υπογραμμίζει ότι εάν οι καταθέσεις προέρχονται από προηγούμενα έτη, τα οποία έχουν παραγραφεί, δεν μπορεί να υπάρξει επέκταση του ελέγχου σε αυτά τα έτη, εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο για τον προσδιορισμό της φορολογητέας ύλης ή νόμιμης απαλλαγής.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αφορά λογαριασμό με κατάθεση 50.000 ευρώ το 2016. Το 2024 πραγματοποιείται έμβασμα 40.000 ευρώ από τον ίδιο λογαριασμό. Ο φορολογούμενος αποδεικνύει ότι το ποσό προέρχεται από την παραγεγραμμένη κατάθεση, με αποτέλεσμα η Εφορία να μην μπορεί να επιβάλει φόρους ή πρόστιμα ούτε για το αρχικό ποσό ούτε για τα εμβάσματα που προέρχονται από αυτό.
