Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ: Γράφει ο π. Δήμαρχος Μεταμόρφωσης, κ. Μιλτιάδης Καρπέτας
Οι κάλπες προβάλλουν στον ορίζοντα. Το πολιτικό σκηνικό πλήρως διαμορφωμένο. Οι κομματικοί σχηματισμοί μπαίνουν σε διάταξη μάχης και μετέρχονται ό,τι μέσο και τρόπο σοφιστούν, για να εξασφαλίσουν την πολιτική τους επιβίωση ή τουλάχιστον την κρατική επιχορήγηση.
Απομένουν μόνο οι (ευδιάκριτοι) εξυπνακισμοί Σαμαρά. Αλλά δεν κρύβουν καμία σοβαρή εξέλιξη. Αφορούν μόνο το ακροδεξιό περιθώριο. Την Λατινοπούλου, την Καρυστιανού, τον Βελόπουλο και οριακά τους Κασιδιαραίους. Μόνο αυτοί έχουν να φοβούνται ή να περιμένουν.
Λογικά πιθανή «έκπληξη-στρακατρούκα»: Η Λατινοπούλου αντιπρόεδρος του Σαμαρά. Αμοιβαία επωφελής σύμπραξη. Απαμβλύνει την εικόνα του «κόμματος μιας χρήσεως» και προσωπικού φθόνου, εξασφαλίζει είσοδο στη Βουλή με πλουσιοπάροχη χρηματοδότηση και εδραιώνει την Αφροδίτη στην πολιτική σκηνή. Αναδιάταξη στον μικρόκοσμο της ακροδεξιάς, δηλαδή, τρικυμία στο ποτήρι. Μοναδικό εμπόδιο: Παραξενιές χαρακτήρων και πολιτική νοημοσύνη Αντωνίου και Αφροδίτης.
***
Κατά τ’ άλλα οι προσεχείς εκλογές έχουν μια μοναδικότητα – παραδοξότητα, τουλάχιστον για τη μεταπολιτευτική περίοδο. Ας μην κοροϊδευόμαστε: Πρώτο κόμμα με διαφορά, θα είναι η «Ν .Δημοκρατία», ουσιαστικά ο Μητσοτάκης προσωπικά. Αναζητείται ο δεύτερος. Συνήθης επαναλαμβανόμενη κοινοτοπία: Στην πολιτική ο πρώτος τα παίρνει όλα και ο δεύτερος τίποτα. Δεν ισχύει εδώ. Ο πρώτος δεν τα παίρνει όλα και ο δεύτερος έχει να περιμένει πολλά.
Ο πρώτος, δηλαδή, ο Μητσοτάκης, για να τα πάρει όλα, χρειάζεται αυτοδυναμία. Αλλιώς, η πολιτική του κυριαρχία μπαίνει σε δοκιμασία. Μάλλον πάμε για διπλές εκλογές. Στις πρώτες, η αυτοδυναμία μοιάζει εξαιρετικά δύσκολη. Στις δεύτερες, τα διλήμματα θα είναι ευνοϊκότερα για τον Μητσοτάκη κι ας κοροϊδεύει εαυτόν και αλλήλους ο Τσίπρας.
***
Το κρισιμότερο ζήτημα -(διακύβευμα το λένε τώρα)- των εκλογών, βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Από το ποιος θα αναδειχθεί δεύτερος, θα εξαρτηθούν -μεσοπρόθεσμα, όχι άμεσα- η πορεία της χώρας και η τύχη της κοινωνίας.
Αν το ΠΑΣΟΚ ξεπεράσει τα συμπλέγματα και τις αδυναμίες του και ανακτήσει τη θέση που ιστορικά και πολιτικά δικαιούται, η ημιτελής και μετέωρη προς το παρόν κανονικότητα, θα επανέλθει στην πολιτική ζωή. Αν επικρατήσει ο Τσίπρας, που καταταλαιπώρησε τη χώρα από το 2008 μέχρι το 2019, θα εξουθενώσει το ΠΑΣΟΚ και θα στήσει τη μελλοντικά επικίνδυνη ενέδρα του.
***
Η αφελής προσδοκία πολλών ότι μπορεί να αλλάξει, έχει διαψευστεί αμετάκλητα. Κανένα rebranding δεν μπορεί ν’ αλλάξει έναν απαίδευτο τυχοδιώκτη, που πορεύεται με μοναδικά «προσόντα» τη θρασύτητα και την αναισχυντία, δομικά στοιχεία της προσωπικότητάς του. Και να θέλει, δεν μπορεί ν’ αλλάξει.
Συμπέρασμα: Η δεύτερη θέση στο ΠΑΣΟΚ, δεν είναι θέμα κομματικού πατριωτισμού. Αποτελεί πολιτική, κοινωνική και εθνική αναγκαιότητα. Αλλά χρειάζεται να το καταλάβει και το ίδιο. Αν ο Τσίπρας ξεμείνει στην τρίτη θέση, θα αναγκαστεί να αρκεστεί στην άνετη διαβίωσή του στο δημόσιο πρυτανείο, εγκαταλείποντας την – και απαλλασσόμενος από την – δηλητηριώδη εξουσιοφρένειά του.
